0
Zout water overspoelt mijn zongekleurde voeten om mijn tenen spelen restjes schelpen een vrij oneerlijk spel wie als eerste door mijn weke zolen mag prikken Wisselend gok ik op een scheermes of een slakkenhuis Maar zo lang ik stil sta kunnen ze mij niet deren Kwallen omsingelen mijn kuiten terwijl […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Poëzie
Poëzie is dat wat poëten schrijven.
-
Mensen, Poëzie
Bijna thuis
De lucht is helderblauw. Blauwer nog dan het blauw van de zee toen dagen nog gelukkig waren in een ander zuidelijk land. Mijn ellenbogen zijn geschaafd en mijn fiets kapot. Ik geniet van de zon. Plat op de grond, niet in romantisch gras maar op het warme asfalt. De weg […]
-
Poëzie
Ouderwetse trots
Drup, drup, drup voor drup. Kijk goed. Drup Zie hoe het door het gemalen bruin trekt. Drup. Het neemt de kleur en smaak mee. Drup. Trekkend door het bruine filterpapier. Drup voor drup. Elke zondag. Keer op keer. zeventig jaar lang. Het leven schreed voort. Stapje naar stap voor stap. […]
-
Poëzie
Opnieuw niet
Aan En dan weer uit Bijna vermoord Door de druk van een wankel Maar toch nog sociaal leven Waarom Het lukt niet Dan maar een kat kopen Nooit meer alleen Altijd gezelschap, net zo eigenwijs Verhuizen Weg van alles wat lastig is Of ooit was Niet meer zien, stoppen Opnieuw […]
-
Liefde, Mensen, Poëzie
Versmelten
lijf en leden teruggetrokken verworden en verward ontkennen glashard het bestaan van vlees en bloed en zoiets als gevoel hunkerend en hongerend naar lief lieflijk strelen welhaast vergeten zweem uit een ver verleden van zachte moeder en hunkerend kind in woordeloos samenspel benen buik en borst en ‘t niet genoemde […]
-
Poëzie
opnieuw vier limericks
Ring Een vrouwtje dat kwam uit Stavoren leek echt voor de liefde geboren Haar minnaar die zei Doe ‘het’ maar met mij Je ring is nu toch al verloren Hittebestendig Er was eens een worm in Warmelo die vond het hete weer maar zozo in het pierenbad werd hij lekker […]
-
Fictie, Liefde, Mensen, Poëzie
Klaver vier
Hij volgde slechts zijn hart, dat heeft hem hier gebracht. Met twee bewerkte bogen en hele scherpe ogen. Een veldfles met wat mede, een vuurslag en een deken. Geheugen vol met kruiden, een mantel van wat huiden. Hij praat met iedereen en regelt het meteen. De helft vond hij hier […]
-
Mensen, Poëzie
Een weekje warm
De zon schijnt zomer te roepen En de rokken die vorige week nog luchtig rond de billen waaiden Waarbij steelse blikken werden geworpen op niet geheel rok ingepakte billen Zijn inmiddels ingeruild voor exemplaren die wat warmer toedoen In fijne sandaaltjes gestoken bruine tenen kleuren bij de nagelriemen vandaag wat […]
-
Natuur, Poëzie
Geboortegrond
Met gesloten ogen mijmer ik, over lang vervlogen tijden Waarin zomers eindeloos leken, insecten zoemend om me heen Starend naar de wolken, op mijn rug in het weiland, helemaal alleen En een nieuwsgierige koe, zijn ruwe tong, over mijn gezicht deed glijden Op blote voeten langs de slootkant, tussen pinksterbloemen […]
-
Liefde, Poëzie
"Liefdesverhaal"
Tik mij in honderdtwintig woorden eens een liefdesverhaal Met zoete rozen en rode koekjes Hoewel de prins een wit paard zou moeten berijden Mag hij ook op de fiets mij van mijn sokken rijden ik heb het niet zo op paarden ook niet op prinsen eigenlijk Ik hoef geen weeïge […]
-
Column, Communicatie, Mensen, Poëzie
gehakt
‘Schrijven is een vak Schreeuw het van het dak Ik prik je met een tak Terwijl ik krab aan mijn zak Onder mijn schoen, kak Ik heb het niet, lak’ Zomaar een rijmpje Niet over Sinterklaas en Zwarte Piet Ook niet over Valentijn Maar misschien over jou Je doet zo […]
-
Cultuur, Mensen, Poëzie
Transgender rap
Sinds ik scheet in een rompertje Was mijn leven een dompertje Als dreumes op de mat een Mary Jane Een lege patatzak in Musee d’Orsay Gedist in de spiegel door een man op een naaldhak Ik had geen zin om een meisje te zoenen Maar draaide pirouetjes op mijn balletschoenen […]
-
Fictie, Maatschappij, Mensen, Poëzie, Politiek
De knoop doorhakken.
Bijna elke dag hakte hij het vele hout dan moest hij naar de smid anders kreeg hij het benauwd het zoontje van de magistraat compleet met kanten kraag die sarde hem de hele weg en beukte in zijn maag. “Heb je nog die boom niet om? Wat ben je toch […]
-
Fictie, Natuur, Poëzie
Vlijt en stoppels
Afgebeuld laat de boer zich achterover vallen. Hij voelt de harde tarwestoppels amper in zijn rug prikken. Ze steken fier de lucht in als speren bij een overwinning. Een overwinning van weer een geslaagde oogst. “Reserves?” vraagt de kabouter die rechts naast hem probeert met twee anderen een aar op […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties