Koud na kerst sta ik op een nevelig perron. Ik zet mijn kraag op en wacht. Zoals iedere werkdag.
Ik kijk naar de stationsklok die tergend langzaam de analoge seconden schokkend wegtikt.
De koppen in mijn krantje snel ik alvast. Jij staat te wachten, want wat doe je anders op een perron. Je kijkt, maar niet naar de klok. Je oogcontact beantwoord ik verlegen van achter mijn krant.
Ik stap een deur terug in, maar voor jou verder, want je zit tegen de rijrichting in om jouw ogen met die van mij te laten ontmoeten bij het zakken van mijn krantje.
Jij ziet wat er geweest is en ik wat eraan komt. We lijken de goede kant op te gaan.
« Oogcontact
Veilige vakantie »
« Oogcontact Veilige vakantie »
Communicatie, Fictie, Liefde, Maatschappij, Mensen
Geluk in het nieuwe jaar
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Oogcontact Veilige vakantie »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Heel mooi en romantisch
@Irma. Dank je wel!
mooi beeld van vooruit en achteruit reizen