Ik heb me, na de lunch in het zonnetje geïnstalleerd als de bel gaat. Aan de voordeur staat een meisje die me kinderpostzegels wil verkopen. Zoals ieder jaar koop ik wat, het is voor een goed doel, vul het briefje in, plak de deursticker en loop terug naar de achtertuin. Eenmaal terug in de tuin pak ik mijn boek op en zoek waar ik gebleven was. Daar gaat de bel weer. Zuchtend sta ik op en maak opnieuw de tocht door achtertuin en woonkamer. Hetzelfde meisje maar nu met een andere vraag: “Meneer, ik weet niet hoe ik nu naar huis moet lopen, weet u de weg hier.” Samen lopen we naar de hoofdweg, van hier kan ze het alleen.
« Geurzin
Hoger »
« Geurzin Hoger »
Maatschappij, Mensen
Kinderpostzegels
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Carel de Mari of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Geurzin Hoger »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Kan me er iets bij voorstellen: https://120w.nl/2011/verdwaald/
ik bedoel maar!