Het is midden in de nacht als ik mijn collega van de orthopedie bel. Het is niet eens zo lang geleden dat ik zelf wakker werd gebeld. Een patiënt op mijn afdeling was vannacht gaan spoken en gevallen. Ik had haar vluchtig onderzocht; onmiskenbaar een gebroken heup. De foto bevestigde dit. Ik begroet de collega, verontschuldig me voor het tijdstip en doe mijn verhaal. Althans, dat probeer ik. Elke paar woorden klinkt er een luid babygehuil door de telefoon. “Sorry hoor, ga door,” zegt ze. Ik vertel stug door als ik aan de ander kant plotseling een diepe zucht hoor. “Beertje, houd je bek!” Het huilen stopt meteen en ik weet van schrik ook even niet meer wat te zeggen.
« Verstikkende liefde
Knetteren »
« Verstikkende liefde Knetteren »
Communicatie
Beertje
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Frank of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Verstikkende liefde Knetteren »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties