In het land Unica wonen langs de oevers van de Eenzame Rivier de Eenlingen. Je vindt ze vooral in de plaatsen Autisme, Asperger en Eigenaard.
Wij, mensen uit andere streken begrijpen hen niet zo goed, soms zijn we zelfs bang voor hen. Ze zijn anders, maar wat dat anders zijn inhoudt, weten we niet. De Eenlingen kunnen sommige dingen heel goed, maar missen een antenne voor wat velen normaal vinden.
Zonder het land Unica zou de wereld saaier zijn.
Zonder Steve Jobs met ons aller I-pad.
Zonder Bob Dylan, de poëtische stem van een generatie.
Zonder Mozart met zijn onsterfelijke muziek.
Sommige mensen met autisme zijn bekend, de meeste echter niet
Ze wonen niet ver weg, maar zijn ons nabij.


Onder de indruk van je stukje José
@José. Gewoon ontroerend!
Even een detail, als je het niet erg vindt: ‘Naast deze bekende autisten, zijn velen ons onbekend.’ Velen moet hier vele zijn; het is niet zelfstandig gebruikt. Achter vele kan je het woord plaatsen dat in de zin al staat genoemd: ‘Naast deze bekende autisten, zijn vele (autisten) ons onbekend.’
José, ongetwijfeld een goed bedoeld stukje maar toch een kanttekening. De een na laatste zin. ‘Naast deze bekende autisten…’
Mensen zíjn geen autist maar hébben een autistische stoornis (ASS), in welke gradatie dan ook. Als autist afgeschilderd worden voelt denigrerend en stemt verdrietig.
Dank voor jullie opmerkingen, inderdaad Ewald mensen zijn niet een beperking, maar hebben een beperking.
José, fijn dat je het begrijpt en hebt aangepast.
@José. Na jouw aanpassing, naar aanleiding van Ewalds opmerking, klopt de aangepaste zin ‘Naast deze bekende mensen met autisme, zijn vele ons onbekend’ niet (meer).
Bob Dylan? Bijna net zo vreemd als Bill Clinton met Asperger. In welk hokje passen jij en ik?
Goed geschreven, dus in die zin een mooi stuk. Ik blijf altijd wat moeite houden met dit soort inhouden en dat is helaas mijn achilleshiel.
Het reageerveld is te kort om dat goed en genuanceerd uit de doeken te doen. Het komt in wezen (en dus ongenuanceerd) op 3 dingen neer:
1) De focus op het afwijkende, terwijl ieder mens zijn afwijkingen heeft. Dat maakt mensen in het algemeen juist zulke interessante wezens.
2) Het verwijzen naar de ‘supertalenten’, terwijl er meer supergetalenteerde niet gediagnostiseerde mensen zijn en veel wel gediagnostiseerde ‘niet talenten’.
3) Het verwijzen naar supertalenten die na hun dood gediagnostiseerd worden (wat altijd discutabel is) en naar levende mensen, waarbij de onderbouwing ontbreekt. Zie daarvoor bijv.: http://ir.lawnet.fordham.edu/c.....ontext=ulj
Verder laat ik het hierbij hoor. 😉
@José. Als ik een suggestie mag doen: ‘Naast deze bekende autistische mensen, kennen we vele met deze aandoening.’
Mooi. 🙂
Hadeke, ik begrijp je signaal, we hebben ‘allemaal’ beperkingen, Han, ik heb de zin nog wat aangepast
@José. Goede oplossing, mooie zin!
Han, de kunst is om ook de 120 woorden regel te blijven toepassen!
Na alle verbeteringen een nog mooier stukje geworden, José!
@José. Dat is zeker een kunst. Goed gelukt!