‘Bij de laatste pick-up hadden ze wel zestien eicellen kunnen afnemen,’ zei ik.
‘Het spijt me, als u het nog een keer wilt proberen zal u genoodzaakt zijn om de procedure nog eens te doorlopen.’
Met de moed der wanhoop onderging ik weer een hormonenbehandeling. ‘Als het nu mislukt, houd ik er definitief mee op,’ zei ik tegen manlief. Ik begreep maar niet dat het steeds opnieuw mislukte. In totaal hadden ze al vijfenzestig eitjes van me afgehaald. Misschien haperde er wel iets aan de diepvriezer waar zij ze in bewaarden.
‘De grote dag’ brak aan. Daar lag ik weer met mijn benen in de gynaecologische hangijzers.
‘Goedemorgen, mevrouw Schaap,’ zei de gynaecologe. Toen zag ik dat ze bokkenpoten had.
Bizarre plot ☺ <3
Nele, het verhaal gast wel een zeer onverwachte kant op. 😉
Heel leuk verzonnen!
Slordigheidje: in zin 2 gebruik je eerst je en dan u
<3
@Ewald, @Nel: bedankt voor de hartjes en @Nel: dank voor het wijzen op mijn slordigheden. (Ik schreef het op een nachtelijk uur.) Ik heb het aangepast.
Hoi Nele. Ik vat ‘m niet? De gynaecologe (een vrouw) heeft bokkenpoten? Maar wat heeft dat er mee te maken dat de hp maar niet zwanger wil worden? De gynaecologe is de duivel? Wat mis ik?
@Ostinato: 120-woorden is ideaal voor associatief schrijven. En mijn associaties durven inderdaad wel eens rare bokkensprongen te maken.
Gisteren las ik een artikel op http://www.Yoo.rs waar iemand de vraag stelde naar de ethische implicaties van wetenschappelijke ontwikkelingen op medisch gebied. Toen moest ik denken aan mijn oude lerares kinderverpleegkunde die de technieken van in-vitro – toen al – een ’trielerrrr’* vond. (Ze sprak met een Franse rollende rrrr.) En inderdaad, als patiënt kan je niet honderd procent vertrouwen op wat er met je ingevroren eicellen gebeurt. Als je het serieus overdenkt, kan daar heel veel mee gebeuren. Mevrouw Schaap lijkt het ineens door te hebben dat, in haar geval, iets niet helemaal halal is…
*’triller’
(@Ostinato: het artikel ging over een hoofdtransplantatie van een aap. Volgend jaar wil dezelfde arts het met een mensenhoofd proberen. Of het waar is, weet ik niet. Maar het zet wel aan het denken, vind ik.)
Associatief schrijven, alla, maar vergeet de lezer niet uit het oog. Je schetst een ethisch-moreel dilemma in je een-na-laatste reactie, maar dat vind ik niet echt terug in de tekst, die ik nog steeds niet helemaal begrijp.
@Ostinato: je hebt een punt. Ik kan er inkomen dat het misschien niet allemaal even duidelijk overkomt voor iemand die niet met de in-vitrotechnieken vertrouwd is.
Ik ga het proces hier niet uitleggen, dat kan je vinden op Wikipedia. Ik ga het geheel evenmin veranderen omdat ik nog ander werk heb liggen.
De volgende keer probeer ik iets anders en misschien neem ik wel een eenvoudig kleuter-onderwerp. En dat is niet pinnig bedoeld. Ik stel alle commentaar op prijs.
Vriendelijke groeten, Nele De Deyne. 🙂
Nele, iedereen leest anders. Dat heeft te maken met je eigen referentiekader. Voor mij was jouw slotscene onverwacht, maar wel duidelijk.
Ik associeerde de bokkenpoten met een duivels dilemma: hoe ver ga je met dergelijke medische ingrepen?
Zuster NeleDeDeyne,
Een mooi verhaal. Kokopeli en een verdwaald schaap.
@Nel: ik denk dat broeder Vork dit ook weer anders heeft gelezen. Ik kan hem niet helemaal volgen, maar dat is niet erg. Het kan zijn dat het begrip later nog wel eens komt.
@Vorkbroeder: Kokopeli heb ik even moeten opzoeken. Het lijkt me een superaardig kereltje. Ik denk dat ik het fluitende mannetje al een paar keer tegenkwam.* Hij doet me een beetje denken aan de Griekse god Pan. Is het mogelijk dat zij familie van elkaar zijn?
Verder bedankt voor de tip. Als ik even tijd vind, zoek ik nog een paar verhalen van hem op. 🙂
(*Ik bezocht ooit eens een indianenreservaat in Amerika.)
Ik vind het wel leuk om te moeten nadenken over wat de schrijver bedoelt, dus helemaal niets mis met dit stukje wat mij betreft, al was mijn eerste reactie ook ‘huh?’ Want toen begon ik nog eens te lezen, en te fantaseren wat die bokkenpoten zou kunnen beteken, en wat er met die eitjes van die arme mevrouw Schaap gebeurd zou kunnen zijn. Dus zelfs zonder de oorspronkelijke bedoeling van de schrijver te kennen, beleef ik hier als lezer plezier aan. Liever dit dan een te rechtlijnig stukje dus.
Nele, mijn eerste reactie was, heel letterlijk genomen, hoe kan iemand met bokkenpoten nou zulk delicaat werk doen. Geen wonder dat het mis gaat.
Iedereen leest inderdaad anders. Prima toch!
Een vrouwelijke gynaecoloog met bokkenpoten? Geen geitenpoten? Geen bokkenpruik op?
De ‘draai ‘wordt m.i. effectiever, wanneer de gynaecoloog mannelijk is, omdat dat accordeert met het ‘bokke ‘van de bokkenpoten.
Met vriendelijke groet,
Chris