Hij liep langs het kille spoor, en inspecteerde de uitgedroogde omgeving.
De trein raast hier snel genoeg langs om je te kunnen doden, en er was verder geen mens in de omgeving te zien. “Ideaal”, dacht hij en stak een sigaret op. Hij zuchtte, hurkte even en keek op zijn afgeprijsde horloge. “Vijf minuutjes nog”, dacht hij en nam nog een fikse haal van zijn peuk. In de verte zag hij het geel van de intercity snel naderen. Hij deed voorzichtig een stap terug. Toen de trein moordzuchtig langs zoefde wist hij wat hem te doen stond.
Hij schreef een emotionele brief en gooide het op de bus.
Zijn verzoek om beveiliging voor dit deel van het spoor werd afgewezen.
Wat een geweldige plotwending
Je blijft verrassen.
Ideaal voor koperdieven…
Ik dacht inderdaad ook al aan ’t koperdieven incident. Misschien was ’t Defrysk z’n inspiratiebron?
Op ’t nieuws zeiden ze dat een stukje koper van 10 meter zo’n 13 euro opbrengt. Wat is de moeite dan nog, zou je denken? Met ’n baantje in de supermarkt verdien je volgens mij meer.
Voor 6 euro de kilo kun je beter lege flessen gaan verzamelen (sowieso hebben Polen aan lege flessen geen gebrek).