Mijn eerste verhuizing was er een naar de stad die ruim 20 kilometer van mijn geboorteplaats ligt. Ik kon het dialect alsnog niet altijd thuisbrengen, dus het voelde toch best ver weg.
Mijn vloerbedekking was een rieten vloerkleed dat uit tegels bestond. De gemorste thee zakte er geruisloos in weg.
Verhuizen betekende ook mijn eerste bezoekje aan Ikea, ergens in een kleine plaats in Zuid-Holland. Ik kocht er mijn eerste BILLY-boekenkast en een tafellamp, die met een enorme knijper aan mijn bureau kon worden geklemd.
Het interieur was verder een samenraapsel van meubels uit mijn kinderkamer. Het dressoir kwam van de zolder in mijn ouderlijk huis. Dat dressoir doet nog steeds dienst, op mijn eigen zolder.
Ik koester mijn verleden.
« Tussendoortje
Bamischijf »
« Tussendoortje Bamischijf »
Cultuur, Familie, Maatschappij
Van oude dingen die niet voorbij gaan
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Tussendoortje Bamischijf »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Hoeveel Billy’s zijn er daarna nog gekomen?
@Mien: veel, en ik heb mijn BILLY-voorkeur ook aan mijn kinderen doorgegeven.
Een typisch Engels interieur, allerlei stijlen door elkaar heen waarbij je je toch prettig voelt. Ik noem het altijd emotioneel erfgoed en ik ben er tevreden mee. Doorgeven is nix mis mee.