‘Tering wat is het heet man!’
Geërgerd keek hij op. In de schaduw van de Catalpa, zo stil mogelijk zittend in de apocalyptische hitte, beoordeelde hij de schrijfwedstijdinzendingen. Zijn Tokkie-achterbuurman, verstoorde zijn toch al niet zo fijne leeservaringen. De gedachte tering wat is dit allemaal slecht man kwam door de buurman boven bubbelen.
‘Priscil. Hé Priscil, luister effe wijfie. Zetten we de barbecue nu al aan? Of doen we het na de tijdrit?’
…
‘Wat zeg je? Na? Okeehee. Dan zet ik nu de televisie buiten.’
Ook dat nog. Narrig verschoof hij zijn stoel.
‘Hé buurman, alles goed? Kom je zo ook kijken? Of zit je te schrijven? Nee, toch? Bij dit weer plakken de woorden toch in je pen vast?’


Beste | H2OWritez,
En juist zo’n laatste zin:
‘ Bij dit weer plakken de woorden toch in je pen vast?’
zul je bij de meeste schrijfwedstrijdinzendingen niet aantreffen.
Mooie schets van 2 verschillende manier van beldeven.
Met vriendelijke groet plus hartje,
Chris
Oei die heeft het zwaar met slechte teksten op papier en over de schutting. Mooi portret van die buurman.
Ik denk dat dit nog leuker werkt in ik-vorm. Is maar een ideetje.
Dank Chris. En Inge.
Hij had het uiteindelijk heel gezellig.
Denk ik. 🙂
En ik moet denk ik nog over mijn ik-schroom heen. Weet niet waarom, maar ik geloof dat het komt omdat ik graag vanuit een soort filmische setting schrijf. Voel me als schrijver dan observant en dan voelt ik niet goed. Maar misschien maar een keertje proberen.
Ik moest even opzoeken wat de titel betekent, maar die is helemaal goed. Ja, in ik-vorm was het nog leuker geweest.
Dank Lousjekoesje.
In Vlaanderen zegt men vaak dat iets degoutant is. Tenminste vroeger.
Die laatste zin vind ik een juweeltje.