De man op leeftijd stapt kordaat op het zes vierkante meter grote doek af. De kraag van zijn beige, double breasted regenjas staat omhoog. Het regent nog altijd en klettert nu op de lichtkoepels van het museum. Bruut ontleedt dit indrukwekkende doek -bestaande uit veelkleurige horizonten- de fragiele anatomie van Bezoekers inborst. Hij vergewist zich van de volle weidsheid van dit kunstwerk door zijn hoofd als een camera te zwenken. Dan verheft de linkerhand zich en verdwijnt in de zak van zijn regenjas, van waaruit hij een Haagse Hopje opdiept en dit mij wil aanbieden. Van op afstand zie ik Vader plots schokschouderen en een rauwe, regressieve lachbui uitstoten. Het snoepje valt op de grond en rolt mijn kant op.
« Lieve pépé!
Goedemorgen »
« Lieve pépé! Goedemorgen »
Cultuur
KunstKracht
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Rob van Bedaf of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
13 reacties
Reageren
« Lieve pépé! Goedemorgen »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recent
- Oud, maar wijs?
- Platero en ik: Om weg vragen
- Spiegelbeeld
- Succes verzekerd
- Verandering
- Maas
- Onder de vleugels
- Fictieve werkelijkheid en werkelijke fictie
- Verre vrede
- Miljoen
Heel bijzonder beschreven, maar wel zo dat ik het helemaal voor me zie. Knap gedaan. <3
Eén opmerking:
Over de zin 'Het regent nog altijd en klettert nu…' struikel ik.
Die zin vind ik een mooie aanvulling / verduidelijking van de omhoogstaande regenjas.
Het stukje komt bij mij binnen.
Je hebt helemaal gelijk, Mathilde. Die zin past op zich prima. Ik doelde echter niet op de inhoud, maar op de vorm van die zin. Voor ‘klettert’ hoort voor mijn gevoel nog een aanduiding. Dat is dus enkel een grammaticaal kleinigheidje en ik ben er niet eens 100% zeker van dat ik gelijk heb. Ik ben echter nieuwsgierig genoeg om het wel zeker te willen weten en zal vandaag eens bij Taaladvies of zo gaan neuzen.
Hay,
het is inderdaad een linguïstische chicane. Vind ik wel leuk.
Mathilde,
jij leest de zin op ritme en verbeelding. Dat is voor mee de hoofdzaak. Dank je.
Rob.
@Rob, de zin welke door @Hay wordt aangehaald, is wat men noemt een tante betje. Zie: https://120w.nl/2015/uitgeschakeld/
Dat is voor mee de hoofdzaak > voor mij
Ineke,
Een ’tante betje’. Hahaha. Ik prijs Uw inspanning deze stijlvorm-fout tot een begrip te herleiden.
Rob.
Hay,
over ‘Tante Betjes’ gesproken (Ineke), jij schrijft:
‘Heel bijzonder beschreven, maar wel zo dat ik het helemaal voor me zie.’, ik begrijp die ‘maar’ niet.
Zo schreef laatst iemand: ‘Veel info voor zo’n stukje, MAAR leest als een trein”
Die ‘Maren’ zijn ambivalent en per saldo dus nul.
MAAR dat bederft ons Goesting tot schrijven en commentaar leveren niet.
Groet,
Rob.
@Rob, dat heeft in het geheel geen inspanning gekost.
@Rob, een tante betje en een maar zijn twee verschillende zaken. Het één heeft hier niets met het ander te maken en werkt daardoor verwarring in de hand.
@Rob, dat er te vaak en op een onjuiste manier een maar wordt ingevoegd, dat ben ik wel met je eens.
Ineke,
Ja, dat is waar. Er is veel Verwarring tussen de mensen. Het was een associatieve opmerking. Van ‘Tante Betje’ naar ‘Maar, wat let je’.
Groet,
Rob.
Maar… 😉 je hebt wel gelijk, Rob. Bij nader inzien was dat inderdaad een loze maar.