ik keek haar bang en schuchter aan
kom op – een kringloopbruid
ze hield me stellig voor de gek
straks lacht ze me nog uit
maar toen ik in haar ogen keek
verdween die angst subiet
ik zag in haar een heel mooi mens
met tomeloos verdriet
als oud vuil aan de kant gezet
het zal je lot maar zijn
opeens ben je geen cent meer waard
en dat doet heel erg pijn
haar man was zélf nog goed genoeg
zo zei ze tegen mij
een meisje die zijn kind kon zijn
maakt hem nu daag’lijks blij
ze stal mijn hart op dat moment
ik zei ik hou van jou
in vriendschap liefde en respect
wil ik jou graag als vrouw
Heerlijk! <3
Geweldig! En zo snel al een vervolg geschreven!
Leuk, maar je originele versie van Genesis is toch heel wat meer ‘mijn ding’ dan je gedichten. Dat zal je wel niet verbazen van iemand die het toch vooral in de prozasfeer zoekt. 😉
Dank je @Marlies en dank je @Nel (digitale bestellingen gaan tegenwoordig razendsnel 🙂 .
Dank ook @Hay. Ja dat kan ik goed begrijpen. Bovendien heb jij in jouw verhalen ook een hang naar een ver verleden – al reikt het dan ook niet tot aan de eerste mens. Ach wie weet schrijf ik er nog een.
@Harrij, nu pleng ik tranen. <3
Oh gossie, Mili toch 🙂
het wordt een tafel en bed cyclus!