Aan de oever van de Rijn, hier Nederrijn geheten, verrijst de Grebbeberg. Lopend bestijg ik vanuit het oosten de steile heuvel. Puffend en bezweet bereik ik de top. Onmiddellijk na de inval van de Nazi’s, mei 1940, woedde hier een vurige strijd. Hier ligt het Militair ereveld Grebbeberg. Na onze capitulatie werden de 424 gesneuvelde Nederlandse soldaten begraven. De Britse oorlogskerkhoven bepalen internationaal de norm wat betreft verzorging. Maar deze dodenakker ligt er prachtig onderhouden bij. Aan de overkant staat een monument gesteund door twee leeuwen. Het opschrift luidt: Den Vaderlant Ghetrouwe. Ik wandel het bos in dat erachter ligt. Door de bomen glinstert de rivier. Het lijkt wel of er geen water stroomt maar ontelbare scheerspiegeltjes. Een schitterend uitzicht!
« Studentenlogica
Te oud »
« Studentenlogica Te oud »
Communicatie, Natuur, Politiek
Door oneindig laagland
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« Studentenlogica Te oud »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Heel mooi beschreven!
Dank Nel
Mooi stukje!
En natuurlijk refererend aan:
HERINNERING AAN HOLLAND
Denkend aan Holland
zie ik breede rivieren
traag door oneindig
laagland gaan,
rijen ondenkbaar
ijle populieren
als hooge pluimen
aan den einder staan;
en in de geweldige
ruimte verzonken
de boerderijen
verspreid door het land,
boomgroepen, dorpen,
geknotte torens,
kerken en olmen
in een grootsch verband.
de lucht hangt er laag
en de zon wordt er langzaam
in grijze veelkleurige
dampen gesmoord,
en in alle gewesten
wordt de stem van het water
met zijn eeuwige rampen
gevreesd en gehoord.
Hendrik Marsman (1899-1940)
een van de allermooiste gedichten van de vorige eeuw.
met vriendelijke groet,
Chris
Vanzelfsprekend. Mooi gedicht!
Dit stukje is me dierbaar; Rhenen met zijn uitzicht op de Rijn en de begraafplaats op de Grebbeberg, waar ik vroeger vaak heb stilgestaan.