Zwarte haren strijken langs mijn gezicht, en mijn gezicht strijkt langs het hare. Aardbei kleurige lippen beroeren de mijne en laten alle twijfel verdwijnen. Ze berooft me van mijn adem en ik verdrink in meren van geluk. Gekromde vingers met scherpe nagels trekken diepe voren in mijn rug. Als slaaf van de liefde wordt ik overmeesterd door haar dadendrang en volg haar aanwijzingen die me langs paden van overmoed en extase leiden. Teder en hard tegelijk stelt ze ons hoogtepunt uit, opzoek naar de diepte van ons genot. Toch komt het einde te snel. Verkrampt fluisterend wil ik smeken: “Stop,†maar in paniek besef ik dat het onmogelijk is om ons veiligheidswoord te gebruiken, met mijn nek in een strop.
« Boven op haar kamer, een-zin-verhaal
Resetten »
« Boven op haar kamer, een-zin-verhaal Resetten »
Fictie, Liefde, Mensen
Vlak voor de duisternis
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van G.J. van Gisteren of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
1 reactie
Reageren
« Boven op haar kamer, een-zin-verhaal Resetten »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Deze tekst lees ik als een goed script.
Voor het einde denk je echt dat je weet hoe het zit.
Het eindigt met een einde, dat verwacht je dan niet.
En de vonk van de verrassing dan hard door je heen schiet.