“Hoezo dat dan?”
“Ja, dat is gewoon mijn mening he.”
“Dat begrijp ik, maar waarom vind je dat dan?”
“Hoe bedoel je?”
“Een mening baseer je ergens op: feiten, argumenten, gedachten, conclusies. Je hebt er over nagedacht want je hebt een mening. Dus hoe ben je dan tot die mening gekomen?”
“Nou, ja, het is gewoon mijn mening. Ik mag een eigen mening hebben hoor!”
“Ik zeg niet dat dat niet mag, maar waarom vind je dat? Wat waren jouw gedachten, waar baseer je je mening op?”
“Dat voel ik gewoon zo. Ik heb ook recht op een eigen mening hoor! We hebben hier wel vrijheid van meningsuiting en als ik dat zo voel dan is dat zo!”
Altijd leuk, redeloos gevoel uitleggen als een mening. Denken en voelen verhouden zich vaak als beeld en geluid, je weet pas wat het is als je ze alle twee waarneemt.
Prima stukje 🙂
Waarom ik dit stukje leuk vind? Nou, gewoon, dat voel ik zo. Mag dat dan niet?