Ik loop de laatste weken veel door een mooi park, dat ik ken van vroeger. Ik kom joggers tegen, moeders met een kinderwagen (verdacht weinig vaders overigens) en honden-uitlaters. Het park is vooral in trek bij medewerkers met lunchpauze. Hun gesprekken fladderen in flarden aan me voorbij. Ze stemmen me droevig, ik hoor daar niet meer bij. Ik vraag me af of er een veiling is geweest voor mijn afgedankte kwaliteiten. Daarop is vast niet geboden.
Thuis luister ik naar een meditatiebandje. Dat vertelt me dat ik hoe dan ook welkom ben zoals ik ben. De lucht klaart weer wat op.
Wat ik wel kan, zit in een doos, en de deksel kan eraf. Wie wat bewaart, die heeft wat.
« Veiling (7): Aalsmeer
Veiling (8): Vuurwerk »
« Veiling (7): Aalsmeer Veiling (8): Vuurwerk »
Column, Maatschappij, Mensen
A walk in the park
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Veiling (7): Aalsmeer Veiling (8): Vuurwerk »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Een beetje zen helpt altijd. Sterkte … ook al weet ik niet zo goed waarmee.
@Lisette. De flarden van die gesprekken van de stijlvolstadsparklunchpauzemedewerkers kunnen wellicht ter inspiratie dienen voor microverhalen.