De toeristen op het eiland zijn in een paar groepen op te delen.
Je hebt de grijze duiven-brigade, gehuld in dikke jassen, met stoere schoenen. De Duitse gasten zijn herkenbaar aan hun gele laarzen en een buff.
Dan zijn er de snobs: dure merkkleding aan, het bruin van de wintersport nog op hun gezicht . Ze praten hard, de wereld is namelijk van hen.
Dit jaar zie ik ook veel jonge mensen. Zij dragen een tas met hun muziekinstrument op de rug. Ze nemen deel aan een festival klassieke muziek. Het blijken talentvolle musici uit de hele wereld te zijn. Hun klanken zijn te horen in het dorpshuis, in de kerken en de bibliotheek.
Ze overstemmen fijnzinnig alle menselijke geluiden.

Het eiland is prachtig. Het vergrijst in rap tempo en de voorzieningen ontbreken vaak of dreigen te sluiten. Geniet ervan zolang het kan.
@Luc: ik hoor dat er plannen zijn om er een verzorgingshuis te gaan bouwen, wie weet ga ik er dan als gepensioneerde zorghulp werken, of anders solliciteer ik bij de boekwinkel, die personeel zocht. Maar ik vrees dat ik het hooguit tweemaal per jaar ga doen: een weekje naar Schiermonnikoog