Een uur verkleumd wachten om in een paar minuten Sinterklaas en zwarte pieten langs te zien komen. Dat was het dan.
‘Op tv zie je het beter,’ zeiden mijn ouders. Dus de volgende jaren in zwart-wit naar de intocht kijken. Behaaglijk bij de kolenkachel, kijken naar een leugen die om bestwil door mijn ouders in stand werd gehouden voor kinderen die hun twijfels nog niet onder woorden konden brengen en de cadeaus wel echt waren. Met de roe kreeg ik echt niet.
In de meterkast een doosje met stoppen en ik had van Sinterklaas een prachtige zaklantaarn gekregen. Water uit de kraan en we hadden al een transistorradio. Dus geen nood aan de man en geen noodpakket voor een kind.
« Gedeelde smart
De algoritmestoring van mevrouw Post »
« Gedeelde smart De algoritmestoring van mevrouw Post »
Column, Cultuur, Familie, Maatschappij, Mensen, Politiek
Sinterklaas – noodpakket (1)
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Gedeelde smart De algoritmestoring van mevrouw Post »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Han: leuke slotzin
Lisette. Dank je wel.