Eigenlijk vind ik de reis maar niks. Met de auto de pont op, in een mum van tijd is de kust aan de overkant al bereikt. Het helpt niet bij mijn eilandgevoel. Nog geen zee of wad te zien.
Maar eigenlijk kom ik daar ook niet voor. Het is de plek waar ze massaal neerstrijken, op weg naar het warme zuiden, of het koude noorden. Hoe het precies zit, weet ik eigenlijk wel, maar vergeet ik graag. Ik word elke keer weer opnieuw verrast hoe het werkt.
Ik ben op pad met mijn vogel-deskundige broer en mijn scherpziende schoonzus. We juichen bij een enorme troep goudplevieren. Ik mis de grote gele kwikstaart.
De vogeltrek, de mooiste migratie die er bestaat.

Recente reacties