We snapten het ook wel: het land was enorm groot, de mensen woonden ver van elkaar weg. Zo lag het dichtstbijzijnde busstation op 30 kilometer van onze camping.
Dus begrepen we heus wel dat die buurman op de camping moest bellen met een mobiele telefoon. Hij sprak in een onbegrijpelijke taal, maar er moest in ieder geval op luide toon worden gesproken. Wie weet waar de ander woonde. Het land had meer dan honderdduizend eilanden.
Voor ons was het wel duidelijk dat mensen in Finland zo’n apparaatje moesten hebben. Logisch ook dat Nokia een Fins bedrijf was.
In ons land waren die dingen vast niet nodig, toch?
Soms kijken we met weemoed terug op onze vakantie van dertig jaar geleden.

In die tijd van vaste telefonie en telefoonboeken (toen was privacy nog niet uitgevonden) leek een mobiele telefoon inderdaad overbodig, we zaten er allemaal naast. Ontbrekend inzicht. Gelukkig heb je wel goede herinneringen aan het inmense land.
@Luc: ach ja, het telefoonboek! En ja, we hebben ook genoten van de sauna’s bij een ijskoud meertje.