Ik luister graag naar klavecimbelmuziek. Jarenlang kon ik daar slechts eenzaam en alleen van genieten. Als ik namelijk in aanwezigheid van anderen een klavecimbelstuk van F. Couperin of Rameau opzette, reageerden mensen enorm agressief. Of ze probeerden van vijf hoog het raam uit te springen.
Maar op een fortuinlijke dag belde er een beeldschone dame aan, die aan het collecteren was voor de aanschaf van een klavecimbel voor de muziekschool. Contant geld had ik niet in huis, dus ik gaf haar een handkus. Dat maakte zo’n indruk op haar, dat we sindsdien onafscheidelijk zijn. Samen met onze kat Couperin op schoot luisteren we naar de muziek van diens naamgenoot en voelen veel compassie voor allen die dit genot moeten missen.
« Scheidingsgolf
Dat kan geen toeval zijn »
« Scheidingsgolf Dat kan geen toeval zijn »
Fictie
Toeval bestaat niet
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Cesar Noordewier of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Scheidingsgolf Dat kan geen toeval zijn »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Inderdaad … het is slechts een kruising der wegen.
Inderdaad…niet iedereen heeft een kat, zeker niet op schoot.
@Mien. Dat heb je scherp geobserveerd.
@Luc. Dat is heel juist opgemerkt en al helemaal als het een tevreden spinnende kat betreft.
Mooi liefdesverhaal.
@Lousjekoesje. Dat vind ik nu een positieve reactie, waarvoor dank. Wellicht vind ik inspiratie voor nog wat meer liefdesgeschiedenissen.