Dennis kwam twee jaar geleden in de grote stad wonen. Hij huurde een goedkope kamer in een appartementencomplex vol drugsverslaafden, alcoholisten, temeiers, delinquenten, amateurschrijvers en slechtbetaalde ambtenaren. Die omgeving was zo stressvol voor hem dat hij naar eigen zeggen in het begin dagelijks bloed plaste. Na een maand vond hij werk als orderpicker in een magazijn, tussen een bonte mix van ex-gedetineerden, uitgerangeerde freefighters en zwakbegaafde aanhangers van het populisme.
Inmiddels heeft hij een vriendin gevonden. In de weekeinden slaat ze hem tijdens extreme woedeaanvallen bont en blauw, vanwege diverse jeugdtrauma’s.
Het fijnste moment van de week is dan ook de maandagochtend, als hij weer de vertrouwde muzak van het magazijn hoort.
‘Blijven lachen’ is gelukkig nog altijd zijn motto.
« Oudergenoten
De achtertuin (4) »
« Oudergenoten De achtertuin (4) »
Fictie
De optimist
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Cesar Noordewier of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
16 reacties
Reageren
« Oudergenoten De achtertuin (4) »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Cesar: wat een zwart stukje, ben ik niet echt van je gewend. Hoop dat het veel fictie bevat.
@Lisette. Dank voor het lezen van mijn stukje. Ik vind het juist een hoopgevend en optimistisch stukje. Dat iemand zijn motto trouw blijft in die omstandigheden, geeft zijn flexibiliteit weer.
Ik heb even geteld en er zitten 3 eigen ervaringselementen in en 4 fictieve elementen, of althans elementen die ik anders heb verwoord dan hoe ze zijn geschied. Dus de fictie overheerst. Dat is toch hoopvol?
Ik geniet altijd van de meest uiteenlopende bijvoeglijke naamwoorden die je gebruikt om je verhaal meer kleur en body te geven, daar slaag je goed in.
@Luc. Dank voor het lezen van mijn stukje en voor je waardering. Over het algemeen heb ik een voorkeur voor schrijvers met een vrij barokke schrijfstijl. Maar dat wil niet zeggen dat ik vrij minimalistisch proza niet zou waarderen. Een auteur als James Ellroy schrijft dialogen in een soort mitrailleurtaal, die ik als hypnotiserend ervaar.
Cesar. Indrukwekkend stukje. Optimistisch, pessimistisch, het is maar net hoe je het bekijkt. Feit is dat de inhoud van een halfvol glas precies hetzelfde is als van een halfleeg glas.
Die omgeving was zo stressvol voor hem, dat hij naar eigen zeggen… Die omgeving was zo stressvol voor hem dat hij naar eigen zeggen… Voor dat als voegwoord plaats je geen komma, tenzij de voorafgaande zin erg lang is. Dat is hier niet het geval.
Temeiers vind ik in je opsomming wat uit de toon vallen. Komt nogal populair over. Prostituees zou passender zijn.
@Han. Dank voor je reactie. Zoals gewoonlijk doordacht.
Die komma weg daar ben ik het wel mee eens. Ik had die geplaatst voor de leesrust, maar zoals je terecht opmerkt is die zin niet erg lang. Komma kan dus beter weg.
Temeiers blijft staan, dat is een te mooi woord om niet te gebruiken. Inderdaad zijn de andere termen binnen die opsomming neutraler van toon en temeiers nadrukkelijk pejoratief. Echter: prostituees klinkt m.i. te chic in die bewuste omgeving. Daarnaast kan het als aanwijzing dienen voor de locatie van het stukje, gezien de Jiddische oorsprong van het woord. Hoeren zou nog een alternatief kunnen zijn.
Cesar. Je hebt het ook over delinquenten, dan passen prostituees daar prima bij. Hoeren wilde ik eerst schrijven. Maar ach, het is maar een detail, ik ga daar niet verder over ouwehoeren.
@Han. De opsomming ‘junks, zuiplappen, temeiers, criminelen’ zou stilistisch beter bij elkaar kunnen passen. Amateurschrijvers en slechtbetaalde ambtenaren kan daarin blijven staan denk ik, omdat die termen door het besmettend effect van de voorgaande termen, vanzelf een negatieve lading meekrijgen, die ze los daarvan niet of minder zouden hebben.
@Han. Mee eens dat ‘delinquenten’ in het Nederlands een vrij nette klank heeft. In Romaanse talen heeft het juist een behoorlijk negatieve klank, dat heeft wellicht invloed op mijn keus voor dat woord gehad.
Cesar. Precies, dat bedoelde ik dus.
@Han. ‘Stoephoeren’ zou ook nog een alternatief kunnen zijn, al heeft dat ook een vrij negatieve lading, maar tegelijkertijd kan het ook een komische noot toevoegen, qua gevoelswaarde dan. Past wel redelijk goed bij drugsverslaafden en alcoholisten denk ik.
Cesar. Stoeptegeltemeier is ook een mogelijkheid.
@Han. Die bewaar ik voor Scrabble…
Een en ander doet me overigens ineens denken aan de acteur Piet Bambergen, die het in een film over ‘Een bordeel van lichte zeden’ had.
Cesar. Haha! Een pleonastisch peeshuis.
De wereld van nu in een notendop. Vol met deze optimisten. Bijna te gek voor zelfs 120 woorden.
@Levja. Dank voor je optimistische reactie en voor het signaleren van enige actualiteitswaarde in dit 120w epos.