Vaak droom ik van de ruige rotskust die in mijn geheugen voortleeft. Van visarenden die de boodschap van honderd generaties aan land brengen. Van het maritieme lied van krijsende meeuwen. Van nachtvogels die mij met clementie aanstaren vanuit hun maanbeschenen uitkijkposten.
Een koffer vol boeken, wat kleding en een tandenborstel; meer heb ik niet nodig. Vogels snappen dat. Zij houden ook van verhalen; van legenden, mythen, sagen, fabels en sprookjes.
Maar dromen zijn niet tastbaar, hoe reëel ze soms ook kunnen overkomen. Ze zijn het wasmiddel voor de dagelijkse reiniging van onze hersenen.
De begripvolle nachtvogels vertel ik dat ik ga stoppen met ‘s nachts dromen. Ik wil de droom voorgoed betreden, opdat ik voortaan kan dromen van de werkelijkheid.

Een prima voornemen Cesar. Niets mooier dan vogels en hun geluiden. Behalve als ze in de auto remote-stand fluiten. Een beetje afwisseling kan geen kwaad. Daarom vind ik een spreeuw zo mooi. En het avondlied van de merel uiteraard. Die koolmees kan dan weer van mij de bomen in … o … daar zat ie al … uit dus!
@Cesar: mag ik je ook drie hartjes geven deze keer? Ik stap ook regelmatig in de vogelwereld. Laatst nog om zeven uur ’s ochtends, geen wakkere uil gezien dus..
@Lisette. Dank voor de drie hartjes.
Als toegift nog een gedicht van Gerrit Achterberg:
Merel
De morgenmerel gorgelt
bekers bittere wijn:
droom, die tot pijn verkorrelt
In vogelkelen
omdat het dag moet zijn;
omdat het grote hele
donker niet langer dicht kan zijn.
Aha … de merel. Mijn favoriet. Ook van Achterberg. 😉
Merel is ook mijn favoriet, vroeg wakker altijd. Mooi stuk Cesar.