Onlangs zag ik een film over een Palestijnse arts, die in Israël kinderen opereert. Kinderen zijn kinderen zijn, vindt hij, waar zij ook geboren zijn. Zijn vredelievendheid wordt zwaar op de proef gesteld: hij verliest drie dochters. In al zijn verdriet heeft hij de moed om te blijven zeggen dat je geweld niet met geweld moet beantwoorden.
Na de film is er ruimte voor discussie met een iemand van Pax. De vrouw zit er doorleefd uit, en verdient ieders respect. Dan klaagt iemand in de zaal dat ze de spreekster zo koud, onaangedaan vindt overkomen.
Woede borrelt in mij op: hoe durft ze …. Maar ik schrik ook: wat heb ik nog veel te leren van de moed om niet te haten.
« Geen probleem
Geen antwoord »
« Geen probleem Geen antwoord »
Column, Maatschappij, Mensen
Moed moet
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
8 reacties
Reageren
« Geen probleem Geen antwoord »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Zolang het maar geen moed der wanhoop is, prima.
@Mien: ik vrees dat het dat ook een beetje is. Maar hoe moedig kan iemand zijn die, naast zijn drie dochters, ook nog 22 familieleden is verloren in die verschrikkelijke oorlog. En dit hele verhaal speelt zich ook nog af voor 7 oktober 2023…. Dat er daar nog een huis overeind staat…
Ik ga me niet mengen in wie wel en wie niet. Oorlog kent enkel verliezers.
@Luc: mee eens, en dat maakt zi iemand juist zo bijzonder. Geen haat prediken en dus de moed hebben om in vrede te blijven geloven.
Mooi betoog over een mooi mens.
Bijna iedereen in de wereld wil overal en altijd vrede en nooit en nergens meer geweld.
Een vredesmissie met geweld is geen vrede.
Het komt op mij over als een mooi mens. Hij doet mooie dingen, barmhartig?
Wat verbeterpunten:
– 1x ‘zijn’ te veel
– ‘een iemand’ = iemand?
– ‘zit = ‘zit?
Nee,
– ‘zit’ = ‘ziet?