‘Weet jij hier iemand voor?’ Mijn nichtje veegt een haarlok uit haar gezicht en houdt de schermerlamp omhoog.
Net als bij de leunstoel, de eettafel en het koffiezetapparaat kan ik ook nu niemand bedenken.
‘Nee, zet maar bij de rest. Naar de kringloop.’
Ondertussen snuffel ik in de laden van tante Agnes’ dressoir: stomerijbonnetjes, garenklosjes, aspirines, muntgeld, postzegels en meer. ‘Moet je zien, het lijkt wel een dependance van ‘De winkel van Sinkel’!’
‘Allemaal weg’, glimlacht Sandra resoluut.
Ik keer de lade om in de vuilniszak en open de volgende. Deze la is overzichtelijker: bankafschriften en officiële documenten.
‘Kijk nou, een oorkonde!’
‘Waarvoor?’
‘In 1958 was tante koningin van de erwtensoep.’
‘Ze kookte toch nooit?’
‘Waarschijnlijk op haar hoogtepunt gestopt.’


Stoppen op het hoogtepunt, dat heb ik vaker gehoord. Enne, erwtensoep, als tante de koningin was weet ik wie koning is!
Alice. Daar gaat een leven. Een lach en een traan. Mooi.
Die zal wel groen hebben gezien toen ze de oorkonde ontving. Toppertje. Zoveel smaken en zoveel soorten. Munt daar maar eens in uit! Bravo.
Mooi verhaaltje.
Beste Alice, om kans te maken op een ereprijs op 120w moet je ‘Snertprijs’ nog wel even aanmelden.