Het geluid van de bel vult de fabriekshal. Het dreunen van de persen stopt op en de ronddraaiende papierrollen komen tot stilstand. Stemgeluid overstemt langzaam maar zeker het wegstervende geluid van machines.
Geert en zijn collega’s lopen naar de kantine. Ook vandaag tapt Berend daar zijn onvolprezen koffie uit de percolator.
‘Môgge allemaal, bakkie?’
‘Ja lekker.’
Geert kijkt eens goed naar zijn collega: ‘Wat zie je eruit Berend, gaat ‘ie wat?’
‘Met mij wel’, probeert de kantinebaas monter. ‘Maar ach, er is weer gedoe met onze oudste en zijn vrouw. Wij passen voorlopig op onze kleinzoon. Overdag gaat dat prima, maar wat een nachtbrakertje… Chronisch slaaptekort!’
Geert heft de beker naar zijn collega en knipoogt: ‘Neem er zelf ook één.’
« it ken
Het mag gerust veel minder zijn »
« it ken Het mag gerust veel minder zijn »
Eten & drinken, Familie, Maatschappij
Rondje van de zaak
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Alice of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« it ken Het mag gerust veel minder zijn »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Dit rondje was wel erg laat? Mysterieuze vertelling trouwens….
Mooi ‘beeldend’ verhaal (meer luidend?)
Te laat om weekwinnaar te worden.
Ik moest percolator even opzoeken.
Dank jullie wel. Ach ja, een kop koffie is nooit te laat toch? Ik was wat laat, de hele week zitten broeden op een 120w en pas op zondag rolde ‘ie uit m’n pen.