‘Lieve leerlingen, vandaag wil ik graag dat jullie in wat woorden vertellen waar jullie oorsprong ligt.’
‘Wat bedoelt u, juf?’
‘Waar jullie of jullie voorouders zijn geboren.’
Jantje begint: ‘Kaaskop.’
‘Holland!’ klinkt klassikaal.
‘Ja, Jan is hier in Alkmaar geboren. In Noord-Holland dus. Maar het is Nederland. Laat dat duidelijk zijn.’
‘Wordt hier met Kerstmis gegeten!’
‘Weet iemand wat Mo bedoelt? Niemand! Zeg het dan maar Mo.’
‘Turkije. Turkey in het Engels. Kalkoen.’
‘Pisang voor de wolf, Oma is niet senang.’
Weer raadt niemand wat Djaja opnoemt, dus de juf vraagt waar hij vandaan komt.
‘Mijn Indonesische oma vertelde mij zo het sprookje van Roodkapje.’
Jantje roept: ‘Ik weet wat pisang is. Wat is senang?’
‘Weet ik veel’, zegt Djaja.
« Diepe putten
Harry en Adinda »
« Diepe putten Harry en Adinda »
Cultuur, Fictie, Mensen
Kringgesprek
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Levja of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
21 reacties
Reageren
« Diepe putten Harry en Adinda »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Deze keer twee versies. De eerste is een ode aan Harry Belafonte. De tweede is Harry zelf.
https://www.youtube.com/watch?v=A4ogZeLan8A
https://www.youtube.com/watch?v=H5dpBWlRANE
Leuk.
Ik ben gek op pisang goreng.
Waarom zijn pisang krom?
Dank je wel, Lousjekoesje. Leuk dat je dit stukje leuk vindt.
Ik wilde het deze week luchtig houden. Vooral vanwege de herdenking op 15 augustus. Ik ken mensen waarvoor deze dag heel gevoelig ligt. Mijn respect.
Pisang goreng vind ik ook verrukkelijk.
Dat de pisang krom is, komt wat ik heb begrepen door de zwaartekracht.
Het leest als een levendig kringgesprek. De “weet ik veel” van Djaja vind ik echt een uitspraak voor jonge kinderen.
Levja, een grappig stukje. Wel moet ik goed lezen wie wat zegt, en dat is nogal aan de bijdehante kant, wat vergezocht.
‘Pisang voor de wolf, Oma is niet senang.’ – dit begrijp ik niet.
‘Holland!’, klinkt klassikaal. – ‘Holland!’ klinkt klassikaal. De komma achter een vraagteken of uitroepteken wordt tegenwoordig niet vaak meer geschreven.
Lieve leerlingen, zou een juffrouw niet eerder lieve jongens en meisjes of kinderen zeggen?
Het doet mij denken aan een kringgevecht uit mijn opleding in de PI. Ja, zoiets mag niet, maar je leert er wel veel van.
Ben het met Han eens, jongens, of heel correct, jongens en meisjes past beter.
Dank je wel, Alice. Altijd blij met je reacties. Ook op de andere schrijfsite.
Ha Han, gisteren waren mijn schoonzus en dochter (dus mijn nichtje) hier vanwege een tentoonstelling in Rotterdam. Mijn schoonzus is onderwijzeres geweest en mijn nichtje is dat nog steeds. Zij hebben het allebei gelezen en snapten direct wie wat heeft gezegd. Zo gaat nu eenmaal een kringloopgesprek. We wilden je stap voor stap aangeven wie wat zei, maar toch maar niet gedaan. We hadden champagne gedronken en dan zou het al te lollig worden.
Weet dat kinderen van tegenwoordig heel bijdehand zijn. En ik heb alles juist dicht bij huis gezocht. De Turkse grap wordt elk jaar met Kerstmis bij mijn buren gebruikt. Ook door kinderen. Juist door kinderen. Turkse kinderen spreken soms beter Engels dan Nederlands.
Blij dat die komma niet meer in zwang is. Dan hoef ik daar niet meer extra over na te denken.
Buiten het feit dat lieve leerlingen lekker allitereert is het met een grote knipoog naar de gendertijd. Mijn nichtje gebruikt het regelmatig tegenwoordig.
Het is de praktijk, Han. Je kent me nu toch wel lang genoeg om te weten dat ik niet zomaar wat roep.
Ook Roodkapje op zijn Indisch ken ik van vrienden waarvan de grootouders uit Indonesië kwamen. Zie de link. Je kunt het nalezen en zelfs beluisteren.
https://www.verhalenbank.nl/items/show/72238
https://www.youtube.com/watch?v=_YyCF8Mn4Tk
Luc, ik heb wel een idee hoe zo’n kringgevecht eruit zag.
Ik ben nog van de hippie tijd. ‘Make love, not war.’
Zie wat ik aan Han schrijf over lieve leerlingen. Dat laat ik beslist zo staan. Of jullie het kunnen waarderen of niet.
levja. Dat je schoonzus en nichtje als ‘ingewijden’ zoals je schrijft het meteen begrijpen, wil nog niet zeggen dat ik dat als lezer doe. Anders had ik niet geschreven wat ik heb geschreven.
Dat je zomaar wat roept, heb ik niet geschreven.
Warvan akte, Han. Ik zal het dit weekend op mijn pagina plaatsen. In eerste instantie zonder de vraag en later stel ik de vraag of het duidelijk is voor iedereen. Ik respecteer mijn lezers.
Je pagina…?
Yep.
Warvan= waarvan
Welke pagina?
Nee, ik had geen moeite met wie wat zegt.
En ik begreep ook dat ‘lieve leerlingen’ bij deze tijd past.
Han, goed dat je het zegt over die leestekens. Dat staat ook wel mooier, rustiger.
Kringloopgesprek?
Luc, kringgevecht? Was dat zo’n ellendige vechtpartij tussen scholieren als gevolg van ellendige pesterijen, waar dan ook nog de meeste klasgenoten omheen stonden om aan te moedigen?! Hoezo leerzaam?! Misselijkmakend fenomeen.
Ik heb een stukje van de yout beluisterd.
Het klinkt voor mij als Zuid-Afrikaans met wat Indische gerechten erdoor. Roodkapje is in ‘de’ bos eerst niet bang maar dan voelt ze zich niet senang. Nene = oma. Is het oma? Nee nee!
Ja, ha ha, Lousjekoesje. De autocorrectie maakte er kringloopgesprek van. Ik had het niet door. Uiteraard is het kringgesprek.
In Kaapstad zijn nog heel veel Indische kenmerken te zien. Je hoeft maar aan het koloniale tijdperk te denken.
Ik denk best dat je snapt dat nènè hier oma is. In het Maleis is het nenek.
Lousjekoesje, nee, een kringgevecht bij de opleiding van de PI, sta je welliswaar in het midden van de anderen maar hier wordt getoetst om het geleerde in praktijk te brengen, dus blokken, ontwijken en uitdelen, alleen dan wat sneller. Kortom een toets.
Levja en Luc,
Oh, juist.