Het zijn van die smalle, diepe winkeltjes in Amsterdam waarvan de vloer afloopt en de huur stijgt. Je vraagt je af waarvan ze bestaan. Antiek is alleen de lucht van oude wierook. De houtwormen in een kastje zijn al lang overleden en de eigenaar, een oude Chinees, lijkt ervoor genomineerd te zijn.
Ik heb vroeger oosterse artikelen, die de Europese markt overspoelden, in- en verkocht. Vazen waren echt niet afkomstig uit de tijd van de Mingdynastie.
Een toerist vraagt aan de oude Chinees uit welke periode een vaas is – ik schat uit de foeyonghaiperiode. Gadogadotijdperk kan ook.
Aan de muur hangen replica’s van Chinese rotstekeningen. Ik blader in een schetsboek met wel heel naïeve tekeningen…
‘Niet te koop, van kleinzoon.’


Door allerlei omstandigheden ben ik weinig online en dus ook weinig hier.
Je stukje viel me op, Han. Ooit heb ik een tentoonstelling gezien met Chinese rotstekeningen. Ik weet niet meer waar of wanneer.
Hoewel je titel humoristisch is bedoeld, denk ik, ging er iets bij me rinkelen.
Ik heb het opgezocht:rotstekeningen van Zuojiang Huashan. Aangebracht tot in de late Han-dynastie. Dus past wel bij je.
Levja. Ik dacht al, waar is ze? Ik heb veel gezien en geleerd in die periode als inkoper. De moeite meer dan waard.
@Han: wat een mooie omschrijving van zo’n winkeltje. Voor een leek is de echte waarde moeilijk te schatten. De Han-dynastie die Levja noemt, moet je wel bevallen.
Even voor alle duidelijkheid, ik bedoel dus alleen omdat het Han-dynastie heet. Niet hoe het beleid was. Volgens mij is toen wel de Zijderoute ontstaan.
Ik blijf wel buiten staan vanwege de wierook. De etalages zijn vast ook prachtig ingericht met kleurige spullen. Kunst of kitsch, dat maakt niet zoveel uit. In ieder geval met een verhaal ( bij deze).
De Han Maas-dynastie 😉
En in België de grotten van Han Maas. 😉
Lisette. Dan je wel. Ja, je moet in die handel hebben gezeten om een beetje de waarde te kunnen bepalen.
Levja, Loesjekoesje. ‘Han’ heb ik maar niet genoemd. Is zo potsierlijk. Haha!