Vandaag is het 1 mei, de Dag van de Arbeid. Vroeger dansten geitenwollensokkentypes en corduroy-SDAP’ers (later PvdA’ers) en communisten rond de meiboom en hielden optochten. ‘Een echte AJC’er,’ werd er gezegd van een lid van de jongerenafdeling – Ik heb het niet zo op ‘geüniformeerd’.
Helemaal niet in deze periode. Als ik enge mannen in Lederhosen uit Duitsland zie, doe ik gelijk mijn vingers in mijn oren en kijk weg van die ‘Von Trapp familie’.
Eind jaren 60 werd er een band opgericht waarop opeens de Focus lag door het nummer Hocus Pocus: popmuziek met een stuk jodelen erin door fluitist Thijs van Leer en een gitaarriff van een van de beste gitaristen ter wereld: Jan Akkerman. Bepaald geen enge jodelaars.
Focus – Hocus Pocus
https://www.youtube.com/watch?v=MV0F_XiR48Q
Ik heb hem helemaal beluisterd. Oja, die. Het zit best aardig in elkaar maar ik hou niet zo van gillende gitaren. Half Nederland wel, gezien de top2000. Deed er ook nog een muppet ofzo mee? Wat een flut-riedeltje van Thijs van Leer. (smaken verschillen 😉). Hij heeft wel mooie dingen gemaakt. Maar het is door Berdien Stenberg dat ik dwarsfluit ging spelen.
Lousjekoesje. Wat je al zegt, smaken verschillen, maar om het nu ‘gillende gitaren’ te noemen… Hiermee doe je de geweldige gitaristen die er zijn toch echt tekort. Ook de liefhebbers van hun spel.
Dat was natuurlijk niet mijn bedoeling. Een kennis zegt geregeld letterlijk dat ze van gillende gitaren houdt, vandaar.
Lousjekoesje. Oké.
Han, dat nummer werd met name door mijn oudste broer (je tijdgenoot) helemaal grijs gedraaid. Ook mijn andere broers deden vrolijk mee maar vooral de oudste vond dat nummer geweldig. In de tijd gezien is het bijzonder nummer natuurlijk maar er zijn ook betere nummers uit die tijd. Ze hebben in elk geval wel een stempel gedrukt in de tijd.
Luc. Het was apart, maar het hoorde zeker niet tot mijn favorieten.
Han, als ik mannen in legeruniform zie, krijg ik altijd kippenvel.
Geen oorlog heeft ooit iets goeds gebracht, volgens mij. Alleen dood en verderf.
Al dat platbombarderen. Gruwelijk!
Is het verband met Von Trapp familie de Lederhosen? Zij kwamen uit Oostenrijk en gevlucht naar de USA. Volgens mij is Von met een hoofdletter.
Thijs van Leer richtte in 1968 Focus op en in 1969 kwam Jan Akkerman erbij. Ik heb ze toen in Vredenburg gezien. Ik vond het heel bijzonder om ze live te zien.
Er zijn aardig wat wisselingen geweest in de jaren die volgden.
Dit jaar touren ze veel door de UK en ze worden lovend ontvangen daar. Wel in een heel andere samenstelling. Wel Thijs van Leer.
Levja. Ja, inderdaad een hoofdletter. Zeker de Lederhosen. Bah.
Dus het was al in ’68? Tjonge, de tijd vliegt.
Ekseption, de naam zegt het al, was ook heel apart.
Het woord jodelen heeft iets vrolijks in zich, een blij woord wat mij betreft. En zo klinkt het jodelen in dit nummer van Focus ook. Van het echte jodelen zelf word ik niet heel blij, als eerder al gezegd: kwestie van smaak.