Moet ze wel of mag ze niet
Schreeuwen, of stikken in stil verdriet
Een brug te hoog
Een pil te klein
Pijn verzacht pijn waar ze
niet bij kan komen
Ze fietst met sleutels tussen
de witte knokkels geklemd
op het midden van het pad
Hijgend wakker geworden van
een droom die van zichzelf wegvlucht
Ja is soms nee maar misschien toch wel oké of niet
Wie ziet dat ze het antwoord niet weet
Niet bloot durft te geven wat nog ongeboren is
Ze zoekt zichzelf bij jou, mij, overal
Haar spiegel wil haar nog niet leren kennen
Het enige dat ze zeker weet is dat ze onzeker is en niets zeker weet
Meisjes van veertien hebben het niet gemakkelijk
@Berdien: wat een liefdevol stukje, ik hoop dat jij haar moeder bent.
Lisette: ik heb zelf geen kinderen, maar wel veel kinderen gekend en meegemaakt. Zou nooit weer 14 willen zijn.
“haar spiegel wil haar nog niet leren kennen”, wat prachtige en indringende zin