Gisteren heb ik een wandeling gemaakt van een uur. Geen hobby van me, door mijn enigszins fysieke beperking geen makkelijke opgave. Toch was de behoefte groter dan het ongemak. Even de frisse lucht in. Op de terugweg naar huis zag ik intens duidelijke Jacobsladders, door de heldere zon achter en in de wolken leek het alsof de hemelpoort wagenwijd openstond.
Die gedachte stemde me weer wat tevreden want gisteren heeft mijn moeder het aardse leven verlaten. Natuurlijk is het intens verdrietig toch heerst bovenal dankbaarheid dat ze, zonder noemenswaardige belemmeringen in het leven, de respectabele leeftijd van 94 jaar mocht bereiken. We kunnen terugblikken op een prachtig leven met acht kinderen, zestien kleinkinderen en drie achterkleinkinderen.
Het is goed zo.
Luc. Ik wens je veel sterkte. Mooi om je berusting te lezen, in de sfeer die je beschrijft.
Han, dank je wel. Ik heb er vrede mee, al moet het moeilijke deel nog komen. Grt
@Luc: buiten lopen geeft troost. Ik wens je sterkte in de komende tijd. En gelukkig zijn jullie met een heel team, die door haar verbonden zijn met elkaar.
Gecondoleerd Luc, mijn moeder was gister precies een jaar heen.
Lisette, dank voor je mooie woorden. Grt
Lijmstok, dank je wel. Vandaag hebben we waardig afscheid genomen. Een nieuw hoofdstuk begint. Jij weet precies hoe dat is. Dank voor je reactie. Grt.
Gecondoleerd Luc. Wat fijn dat je jouw moeder zo’n lange tijd om je heen hebt mogen hebben, maar wat verdrietig er vanaf nu geen nieuwe herinneringen meer bij komen…. Sterkte.
Dank je voor je bemoedigende woorden, Alice. Grt.