Het elfje dat op de elfde van de elfde in het jaar elfhonderd elf om elf minuten over elf in Delft in Elfenstraat elf, elfhoog achter was geboren voelde zich oud worden. Ze wilde elfhonderd elf jaar oud worden, maar ze kon op haar elf elfen vingers natellen dan een elf van elfhonderd elf zelfs in Delft uitzonderlijk oud was.
De elf was eergisteren nog blij met haar komende verjaardag.
Maar elfhonderd elf jaar duurt nog tweehonderd elf jaar.
De elf lag gisteren op haar sterfbed. Elfhonderd elf elfjes probeerden, ieder voor zich, de elf zelfstandig te troosten.
De elf stierf tussen de elfhonderd elf huilende elfjes op de elfde van de elfde tweeduizend elf om elf minuten over elf.
Mooi. (dan = dat). Ik heb over het zELFde onderwerp een kort gedichtje geplaatst: Elfjes.
In The lord of the rings zijn de elfen onsterfelijk, maar Defrysk laat zijn personages eerst altijd van zijn giftige inkt proeven, zodat het in het verhaal altijd slecht met ze afloopt.
Het zal wel ongelofelijk toeval zijn maar ik lees dit verdorie ’s avonds om precies elf voor elf. Hartje! 🙂