Pjotr zat op zijn zolderkamer in Sint-Petersburg en sakkerde.
“Schat, kom je eten?” riep zijn vrouw Antonina aan de trap.
Hij slofte naar beneden en ging moedeloos zitten.
“Lukt het niet?”
“Nee, ik zit vast.”
“Wel, dan heb ik goed nieuws voor je… we eten Waldorf salad.”
Hij begreep het niet.
“Nou, had je geen nood aan een nootgenerator?”
“Hahaha, dat is een goeie,” lachte hij.
Hij vertelde de moeilijkheden die hij ondervond om zijn opus magnum te voltooien.
“Ik zou verder willen luisteren, lieve schat,” zei ze. “Maar ik heb afgesproken met mijn vriendinnen Clara en Odette.”’
“Oh.”
“We gaan de zwaantjes aan het meer voeren.”
“Veel plezier,” zei hij en componeerde in één ruk muziek voor twee balletten.


Recente reacties