Tijdens mijn wandeling zie ik hem lopen. Hij beweegt traag, en praat hardop. Hij is dement, en spreekt tegen zichzelf, constateer ik. Maar daarna bedenk ik dat hij juist wel eens erg modern kan zijn, en via een oortje aan het bellen is met iemand. Het blijft raar als mensen in het luchtledige praten. Ik heb nog steeds behoefte aan een kleine ruimte om me heen als ik telefoneer.
Wreed word ik uit mijn mijmeringen opgeschrikt, als verderop een vrouwenstem klinkt. ‘Wat is er nou? Is tie niet thuis soms?’ ‘Dat zeg ik toch net?’, moppert hij. De ergernis hangt tussen hen in.
Met een sleutel sloft hij terug. ‘Je luistert weer eens niet naar me’, mompelt hij, bijna onhoorbaar.
« Uitzicht
Technische modernisering 120w »
« Uitzicht Technische modernisering 120w »
Column, Communicatie, Mensen
Van horen zeggen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Uitzicht Technische modernisering 120w »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Ha Lisette,na je stukje te hebben gelezen, dacht ik: heb ik dit stukje al niet eerder gelezen? Vervolgens klikte ik op je naam en tot mijn schrik, las ik dat er een krtieke fout is op deze site.
En ook mijn account is spoorloos.
Geen enkel bericht van deze site van algehele opheffing?????
Schokkend. En nooit gedacht.
Ik vind het ook een raar gezicht, mensen die in het luchtledige praten omdat ik toevallig niet in de gaten heb dat ze oortjes in hebben. Om het even waar, of in de supermarkt of in de natuur. Vroeger was het duidelijker, hoorn aan je oor, duidelijk.
@levja: ik heb geen idee. Ik schrijf gewoon mijn stukjes en zie ze verschijnen. En ik heb dit stukje niet eerder geschreven, hoor.
@Luc: helemaal mee eens, en vooral in de natuur zo fout!