‘”lijkschouwer”… zelfs na veertig jaar zal ik er niet aan wennen: ik ben arts, schouwarts.’
‘Neemt u mij niet kwalijk, maar als arts kunt u toch niets meer voor een lijk doen? De eed van Hippocrates had u net zo goed niet hoeven afleggen.’
‘Zegt u dat niet te hard. Laatst kwam ik nog bij een hoogbejaarde schijndode: lijkbleek lag hij op bed. Het is niet altijd duidelijk. Ja, een mes in iemands rug, of een bloedend kogelgat in een hoofd. Dan is er geen twijfel mogelijk als een hartslag ontbreekt.’
‘Is hij gereanimeerd?’
‘Ja, en ik ook: zijn vrouw van dik in de 80 deed in uiterst doorschijnend negligé plotseling de slaapkamerkast open – poging tot doodslag ten laste gelegd.’
« Kroon op het werk
Staatsbezoek »
« Kroon op het werk Staatsbezoek »
Communicatie, Familie, Fictie, Maatschappij, Mensen
Schijndode
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Kroon op het werk Staatsbezoek »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Je jaagt me de schrik op het lijf, Han.
Lekker griezelig stukje.
Komma’s zijn mijn makke, maar mis ik nu een ‘na het beletselteken? In de eerste zin dus.
Levja. Haha, en dat vlak voor het eten.
Nee, voor en na een beletselteken plaats je geen komma. Je ziet het soms wel, maar dat is fout.
Ook niet voor Ik? ik ben arts, schouwarts.’
Het verwart mij, Han.
Levja. Voor ik staat een dubbele punt, als verklaring dat de man zich geen lijkschouwer noemt, ook niet na veertig jaar, maar arts, schouwarts.