Op gezag van mezelf heb ik besloten om het gezag eens en voor altijd onderuit te halen. Opdat het nooit meer opstaat. Verguist. Maar het lukt me niet. Steeds komt het weer bovendrijven. Dan hijgt het plots in mijn nek en lacht me uit. Daar ben ik weer. Kiekeboe. Niet echt leuk. Het gezag komt ook altijd ongelegen. Maar meestal wel net op tijd. Voiral op die momenten waarop ik de mist dreig in te gaan. Als een vakse redder in nood wacht hij dan tot het allerlaatste moment met ingrijpen. Totdat ik smeek. Help me. Ik stel me dan altijd voor op dat moment dat ik droom. De vernedering is dan minder groot. En dromen zijn altijd bedrog. Toch?
« Gezag (12): Vol
« Gezag (12): Vol
Fictie
Gezag (13): Op
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Mien of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Gezag (12): Vol
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties