‘Ah, alweer een maand voorbij,’ zei de lokettist dan als hij het tientje kwam brengen voor de jeugdspaarrekening. Inmiddels is zijn zoon zelf vader. Dat wil zeggen: zaaddonor, geen ‘daaddonor’. Hij houdt nog evenveel van hem hoor, daar niet van, maar zijn zoon heeft een vriend en dat is toch een domper op de opafeestvreugde. Hij is de daadwerkelijke, biologische opa, de moeder is alleen biologisch moeder, niet ‘daad’werkelijk, want daar houdt zij niet van. Maar opa erkent zij niet. Haar nieuwe vriendin heeft nergens wat mee te maken en bemoeit zich dus overal mee. Zijn kleinzoon zal nooit de leeftijd hebben om deze ‘cryptologische’ situatie van twee vaders en twee moeders (zonder opa) door hen zelfvervullend uitgelegd te krijgen.
« Lief woordenmens
Crypto (2): Onbekend en onbemind »
« Lief woordenmens Crypto (2): Onbekend en onbemind »
Column, Cultuur, Familie, Fictie, Liefde, Maatschappij, Mensen
Opafeestvreugde
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« Lief woordenmens Crypto (2): Onbekend en onbemind »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
‘Heterogen’ – Van Kooten en De Bie
https://www.youtube.com/watch?v=hCY_uGkcFSo
Je vroeg me om mijn mening over dit stukje, Han.
Ik heb het nu een paar keer gelezen en ik blijf het moeilijk vinden.
Het is schrijnend voor veel personen als het op een ware situatie is gebaseerd.
Gelijkgeslachtelijke aantrekking komt niet alleen bij mensen voor, ook bij dieren.
De mens heeft daar het moeilijkste mee, heb ik het idee. Zeker als er kinderen komen, op welke manier dan ook. Kees van Kooten gaf het mooi weer met ‘Door verdriet ben ik gaan discrimineren’. Ook woede en boosheid zijn emoties die dat oproepen.
Het leven is fijn, maar gaat niet altijd over rozen en maneschijn en zeker in zulke situaties.
Ook al komt het voort uit liefde.
Ik heb geen ‘grootoudersfeestvreugde’, omdat ik mijn grootouders nooit heb gekend en zelfs mijn ouders wisten weinig over hen te vertellen.
Is ooit een leven helemaal perfect?
Levja. Dank je wel. Dit stukje gaat ook niet over homoseksualiteit op zich en discriminatie. Wel dat er meerdere kanten aan zitten voor meerdere personen. Wat ook door Kees Van Kooten schitterend satirisch en spiegelend wordt belicht.
Dat had ik er ook wel uit opgemaakt, Han.
Ik heb ook geschreven ‘schrijnend voor veel personen’
Dat komt ook voor in hetero situaties. Kinderen van de rekening.
Levja. Ja, daar ging ik ook van uit.