Bij crypto denk ik dadelijk aan Trump, terwijl ik dat liever niet doe. Een dictator in deze tijd van zelfverrijking.
Bij cryptogram aan mijn moeder. Warme gedachten.
Zij was een meester in het oplossen van cryptogrammen. Een autodidact.
Als jong meisje werd ze vaak thuisgehouden om voor haar zieke moeder te zorgen. Dus nauwelijks lessen kunnen volgen op school. Toen kwam de Tweede Wereldoorlog.
Haar ouders vonden de dood in het beginjaar. Als jonge wees nam ze de zorg voor haar broers op zich. In een wereld waarin ze zelfs vrienden niet kon vertrouwen. Voor een grijpstuiver was men bereid om mensen te verraden.
Mijn mam heeft door veel te lezen en zelfstudie een woordenschat opgebouwd die ik ongekend vind.
« Invitatie
Opafeestvreugde »
« Invitatie Opafeestvreugde »
Familie, Liefde
Lief woordenmens
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Levja of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
11 reacties
Reageren
« Invitatie Opafeestvreugde »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Dit zong mijn moeder vaak. Que Sera Sera van Doris Day. https://www.youtube.com/watch?v=xZbKHDPPrrc&list=RDxZbKHDPPrrc&start_radio=1
Levja. Hoe heftig en mooi samengaan heb je prachtig beschreven.
thuis gehouden – thuisgehouden
De degens kruisen met woorden. Altijd goed. Nu het zwaard nog toevoegen. 😉
Hoe cryptogram wil je het hebben? Levert uiteindelijk mogelijk tijdelijke roem op, helaas geen crypto’s.
Hartelijk dank, Han.
Ja, heftig hoe mijn ouders zo jong wees waren en al helemaal in oorlogstijd. Mijn bewondering voor hen is groot en wordt zelfs steeds groter.
En beslist ook voor de woordenschat die mijn moeder had.
Thuisgehouden hoort inderdaad aan elkaar. Ik kreeg een rode streep en meestal schenk ik daar geen aandacht aan. Of ik zoek het voor de zekerheid op. Nu klakkeloos aangenomen. Nooit goed.
Een woord erbij vind ik vaak moeilijker dan een woord schrappen. Tot slot een hele zin veranderd.
Ach, het houdt je bezig.
Het zwaard laat ik achter in het Nationaal Militair Museum.
Met crypto’s weet ik ook geen raad. Ik vul zaterdag de Scrypto in het NRC in, zoals mijn moeder altijd deed.
Levja. Ja, die oorlog, ik blijf erover schrijven.
Heb je ‘Opafeestvreugde’ al gelezen?
Het is goed om over de oorlog te blijven schrijven, Han.
Zoals ik ook vrienden uit Nederlands-Indië steeds aanbeveel om te doen. Op school heb ik daar nooit iets over vernomen.
Je stukje gelezen. Ik ga dat nogmaals doen, misschien meerdere keren. Waarom vraag je me dat?
Geen zwaard, geen deelname aan het weekthema dan …
Het crypto kwartje is gevallen, Mien.
Zwaard is nu aangegord. Bedankt.
@Levja.
Uit Oorlogsbronnen.nl: Nederlandse Jodenjagers werken vanaf het voorjaar van 1943 mee aan het opsporen en oppakken van hun Joodse medeburgers. De opgepakte Joden worden daarna gedeporteerd naar de vernietigingskampen Auschwitz en Sobibor, de meesten zijn daar vermoord. Een van de meest beruchte Jodenjagers is de Colonne Henneicke, een groep van ruim vijftig Nederlanders onder leiding van Wim Henneicke die tegen betaling jacht maakt op Joodse onderduikers. Deze groep draagt binnen een half jaar tijd bij aan de deportatie van acht- tot negenduizend Joodse mensen.
Een smerig sujet die Willem Henneicke.
De vervolging begon al direct in mei 1940 en in 1941 een gewelddadige razzia. In 1943 inderdaad de Jodenjagers, omdat toen veel mensen onderdoken of het land uit konden vluchten.