Een man wordt opgenomen in het ziekenhuis. Een vreselijk verhaal. Niemand kent de man. Men weet zelfs niet wie hem heeft binnengebracht bij de EHBO. Is hij daar zelf gaan zitten? Het enige wat de man uitbrengt is ‘crypto’. Hij blijft het maar herhalen. En wijst dan met zijn wijsvinger naar verschillende plekken op zijn lichaam. Crypto, wat bedoelt die lieve man daarmee? Cryptisch is het voor iedereen. De zuster, de dokter, ze kunnen er niets mee. Geen telefoon, geen identiteitsbewijs, geen bankpas, niets heeft de goede man bij zich. Babylonisch is de spraakverwarring. Hij wijst nu naar zijn oog en knijpt die dicht en strijkt over zijn wang. Een druppel. ‘Cry’, zegt hij nu. Hoe verdrietig. ‘Primaire tumor onbekend!’

Recente reacties