In hoeverre Auguste Rodin in een goede verstandhouding leefde, is moeilijk te achterhalen. Ook al bestond er in de tijd dat hij leefde reeds een roddelpers, breed uitgemeten werden privékwesties van kunstenaars zelden of nooit. Gewoonweg omdat kunstenaars niet interessant waren voor de roddelpers. Jammer, want er valt best het een en ander te zeggen over Auguste. Het was zeker geen domme August. En befaamd om een van zijn meest gekende werken: De denker. Mooi hoe deze gebeeldhouwde persoon, in een opmerkelijke verstandhouding, gestold in brons, zijn gedachten en hoofd ondersteunde met een gebogen arm op het been en compleet in zijn nakie. Ik doe dat ook het liefste. Nadenken in mijn bloterik, door niets of niemand afgeleid. Lekker fris.

Leuk weetje, nu ik de term domme August heb aangehaald in mijn stukje. Even opgezocht via ezel AI.
De term ‘domme August’ stamt uit het circus van halverwege de 19e eeuw. De naam is afgeleid van de artiestennaam van de Duitse acrobaat en clown Tom Belling. Rond 1858 struikelde Belling als circusartiest in Berlijn op dramatische wijze de piste in. Het publiek begon daarop luidkeels “August! August!” te roepen. In het Berlijnse dialect van die tijd was “August” de straattaalterm voor een idioot, dwaas of onhandige snuiter. Belling omarmde deze belediging vervolgens als zijn typetje. Dit resulteerde in het klassieke circusduo waarin de nette, intelligente witte clown (de baas) wordt geplaagd en tegengewerkt door de stuntelende, excentrieke domme August.