Ik heb een prettige verstandhouding met mijn tandarts. Haar dochter ging vroeger naar dezelfde kinderopvang als de mijne.
Onlangs kwam ik voor een controle en vertelde ik haar over mijn hartproblemen, het ritme danste zijn eigen gang. Toen ik vertelde over de medicijnen die ik daarvoor kreeg, zag ik haar ogen boven het mondkapje groot worden. Ik moest zeker niet naar een reguliere arts! Wist ik wel dat mijn kuiten mijn tweede hart waren? Ik moest vaak op mijn tenen gaan staan, dat hielp beter. En paddenstoelen eten.
Mijn mond viel open van verbazing, en zij ging weer verder met haar eigen vak.
Ik vind haar nog steeds aardig. Alleen moeten schoenmakers zich bij hun leest houden. Gaten vullen maar!

@Lisette. Je kuitspieren gebruiken door op je tenen te gaan staan schijnt wel goed voor de bloedcirculatie te zijn, maar een advies om reguliere artsen te mijden, lijkt me inderdaad niet de taak van een tandarts, hoe aardig ze ook is.
Een tandarts die je een reguliere arts afraadt? Hier in Nederland is zij toch zelf toch ook opgeleid binnen datzelfde reguliere medische circuit?
Nog zomaar even een tip van de Duits-Nederlandse hoogleraar gerontologie Andra Maier: tijdens het tandenpoetsen op één been gaan staan. Daar schijn je 130 mee te kunnen worden, 120 op z’n minst.
Hoe is het met haar dochter afgelopen?
En altijd je tanden met rechts poetsen. Ook goed voor je hart. Je gebit verdeeld in 4 kwarten per kwart een halve minuut poetsen. Achter, voor en niet vergeten … bovenop.
En in tegenspraak met Ewald. Zittend poetsen. In geval van hartverzakking wel zo handig en preventief voor breuken. Succes … of sterkte …
De tandarts uit mijn jeugd stond bekend als bruut en zo handelde hij ook in mijn ogen. Daarna een hele goede tandarts getroffen en nu sinds vele jaren ook een prima tandarts. Uitgebreide dienstverlening en alles via de ziektekostenverzekering. We zullen nooit vrienden worden maar ik heb erger doorstaan. Het is zeker niet verkeerd welke medicijnen je gebruikt door te geven aan de tandarts om conflicten te vermijden, bijv bloedverdunners.
Goede titel neergezet, Lisette.
Ja, voor een tandarts is het van belang om te weten welke medicijnen hun patiënten gebruiken. De assistente vraagt het bij elk bezoek.
Gelukkig vind je haar nog steeds aardig na dat rare advies. Gek genoeg heb ik in heel mijn leven alleen mannelijke tandartsen gehad. Geen gender oordeel, gewoon een feit. Ook nooit een probleem mee gehad.
@Cesar: ik had eea opgezocht, en haar advies was iets minder wereldvreemd dan ik aanvankelijk dacht
@Ewald:voortschrijdend inzicht? Gelukkig past ze het nog niet toe op de verdoving die ze me soms geeft. En op één been je tanden poetsen is ook heel goed om je gepieker af te leiden.
@Mien: zitten is het nieuwe roken, hè? En voor zover ik weet heeft haar dochter zich in een bruisend studentenleven gestort.
@Ewald: ik heb ook zo’n vreselijke tandarts gehad in mijn jeugd. Verdoven was voor watjes.
@Levja: dank, en het klopt dat vragen naar medicijnen nut kan hebben.
Lisette, persoonlijk heb ik een groot vertrouwen in de westserse reguliere geneeskunde. Iets anders zijn de intenties en het geringe moreel besef van de pharmaceutische industie. Die bekijk ik met argusogen.
Anekdote: toen in 2023 het vermoeden rees dat ik ernstig ziek was, raadde mijn toenmalige Chinese vriendin me aan me met accupunctuur te latten behandelen door een Chinese arts. Dat ik haar – goed bedoeld – advies in de wind heb geslagen, heeft zij mij hoogst kwalijk genomen en niet lang daarna verbrak zij het contact.
Je opmerking over de tandarts uit je jeugd is denk ik bedoekd voor Luc Verschuren, hoewel ik mij daar wel bij kan aansluiten.
Ewald = Luc, sorry
Och, ik vind het niet erg.
Lisette. Een prettige verstandhouding die voortkomt doordat de kinderen naar dezelfde opvang gingen… De goede verzorging van jouw gebit door haar lijkt mij meer een reden.
Vreemde opvatting van haar, dan zou ik toch echt een andere tandarts overwegen.
@Han: mee eens, maar de start van ons contact was wat gemakkelijker, en ze was daarnaast dus ook gewoon een kundige tandarts