Gelukkig heb ik ze maar aan een kant. Net als familie kun je buren niet kiezen. Maar waar ligt de grens van acceptatie … en de erfafscheiding? Familie kun je nog mijden, hoewel dat soms best lastig is. Meestal heb je meer familie dan je lief is. Als het goed is heb je ook maar een lief. Maar dat terzijde. De grens van acceptatie dus en erfafscheiding. Ik kan daarin heel duidelijk zijn. Geen millimeter. De erfafscheiding waaiert over beide percelen heen. Daar komen we dus niet aan uit. Landjepik en landjeschrik. Ik maak er geen ruzie over. De buren wel. Die maken sowieso de godganse dag ruzie. Met elkaar. Luidruchtig. Vreselijk. Niets zo erg. Maar wat doe je eraan? Verhuizen?

Recente reacties