Einstein zei ooit: ‘Twee dingen zijn oneindig: het universum en menselijke domheid. Maar van het universum weet ik het nog niet helemaal zeker.’
Daar wil ik nog de oneindigheid van de menselijke hoogmoed aan toevoegen. We zijn hoogstens een collectieve droom, waarin door tijd en ruimte de illusie van een reeks omlijnde vormen wordt geschapen. Velen veronderstellen er eigen meningen op na te houden, die ons als zelfstandig denkende en opererende individuen zouden profileren. Maar die meningen zijn slechts de optelsom van externe factoren, die we met een sausje overgieten en vervolgens als een bewijs van originaliteit naar buiten brengen.
Lao-Tse zei al: ‘Als je goed naar de staart van de kikker kijkt, zie je dat hij er geen heeft.’

Recente reacties