Het is snertweer, veel wind en vlagerige regen. Toch ga ik mee met de boot. Vandaag gaan we vogels kijken op de rivier die in mijn woonplaats begint. De jonge gids heeft er zin in. In een slakkengangetje verlaten we de oever vol lelijke fabrieken. Daarna begint het pas echt. Vogels trekken zich niet veel aan van de mistroostigheid. We zien hoe een paar kraaien een buizerd aan het plagen is. Die blijkt een watje te zijn, nooit gedacht. Ik zie voor het eerst een oeverloper, die zijn naam letterlijk waarmaakt. En als klap op mijn vuurpijl zie ik wel vijf ijsvogels!
De kou is vergeten, mijn vogelhart is verwarmd. Mijn wereld lekker klein.
Vanavond kijk ik gewoon geen journaal.

Recente reacties