120 woorden Schrijf mee!
« »

Communicatie

Rit

18 oktober 2025 | 120w | Arjan Van Essen | 0

De ruitenwissers slaan traag het ritme van een vermoeid hart. De stad ligt open, nat en glanzend als een wond. Lantaarns spiegelen zich kronkelig in de grachten, strepen goud over het zwarte water. De keien glimmen onder mijn koplampen, elke bocht een flits van herinnering.
Hier en daar een mens alleen, ineengedoken in een portiek, schuilend voor meer dan regen. Hun gezichten zijn schimmen, kort verlicht, dan weer verdwenen.
De motor bromt laag, alsof hij weet waarheen zonder dat ik het hoef te zeggen. Een hond steekt over, druipend, kijkt niet om.
Bij elk rood licht verzamel ik druppels op de voorruit, kijk hoe ze elkaar vinden en verdwijnen.
De stad ademt traag. Ik rijd erdoorheen, alsof ze me droomt.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Arjan Van Essen of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

16 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?


« »