Onze onvolprezen naamloze held toont vrijwel altijd slechts zijn voorzijde, berekenend als hij is. De enkele geluksvogel die ooit ook zijn achterzijde heeft kunnen aanschouwen, kent het bedrog van zijn bordkartonnen werkelijkheid. Zijn woorden hebben de waarde van een verraden erfenis, van een onrechtmatig verworven, verdorven glorie. Immer tevreden achteromkijkend presenteert hij het heden als een groot gevaar voor het valse beeld der romantiek van het verleden. Burgerlijkheid in de meest stupide zin van het woord.
De heldere stemmen van het bos zijn hem vreemd, de natuur is zijn grootste vijand. Hij is een acteur die een krijger speelt die een jager nadoet, maar uiteindelijk ontmaskerd zal worden als een wild dier dat op de vlucht is voor de toekomst.

Recente reacties