Al waren het Hamas-baby’s geweest. Geen enkel kind heeft het aan zichzelf te wijten meegenomen te worden in een stroom van haat en geweld. Geen enkel kind zou zich later moeten laten vertellen wie zijn ouders waren. Geen enkel kind mag de eerste levensbehoeften ontberen zoals water en eten. Geen enkel kind heeft zijn afkomst gekozen, in een land dat beloofd zou zijn aan een eeuwenlang opgejaagd volk, door de hoogste macht die ze hebben, of is verzonnen, als je er niet in gelooft.
Geen enkel kind mag een volwassene worden die niet weet wat vrede is in een verdeeld land, waar volwassenen door terreur eerherstel van menselijkheid onmogelijk maken, waar het middel geweld het doel blijkt te zijn geworden.
« De heer Vreeswijk – eerherstel van de caissière
Mama »
« De heer Vreeswijk – eerherstel van de caissière Mama »
Column, Cultuur, Mensen
Kinderen van een verdeeld land
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
12 reacties
Reageren
« De heer Vreeswijk – eerherstel van de caissière Mama »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Je hebt helemaal gelijk, Han.
Hoeveel kinderen, buiten dit verdeelde land Israel / Palestina, werden, worden en zullen er nog geboren worden…. en dit afschuwelijke lot wachten?
Ewald, soms wens je je ongelijk.
Ja Han. Rutger Bregman schreef: ‘De meeste mensen deugen.’
Eerder denk ik: Veel mensen deugen.
Soms denk ik: Sommige mensen deugen.
Maar steeds vaker denk ik: Mensen deugen, mits… of: Mensen deugen, tenzij…
Hoe dan ook, zolang als de mens bestaat, doet de ene mens de andere mens afschuwelijk en niet te bevatten veel kwaad aan.
Ewald, en dan heb je ook nog de deugdzame mensen, die ook niet allemaal deugen.
Zo is het. Goed verwoord. Verdrietig.
(Als het mag): ik heb heb gelijk een liedje van Borsato in mijn hoofd: “De speeltuin”.
Ewald, daar vrees ik ook voor.
‘Ook terroristen zijn mensen’, zei een oud-commandant. Dat hoort zelfs bij de militaire ethiek. Dat vind ik wel moeilijk te bevatten.
Lousjekoesje. Dank je. Voor terroristen heb ik geen enkel begrip. Ik kan me voorstellen dat je een liedje in je hoofd krijgt.
@Han: klopt, een strijd met alleen maar verliezers
Lisette. Zo is dat!
Vreselijk, een ander woord heb ik er niet voor. Wat doen mensen elkaar toch weer aan.
Ik kan voor alle ellende die zich nu in Israël plaatsvindt maar geen woorden vinden… Jij hebt in deze 120 woorden op een indringende manier de afschuwelijke situatie in Israël beschreven Han. Precies als je zegt: geen enkel kind.
Sluit me aan bij Ewald, ik feliciteer je met de weekwinst (die heb ik met een glimlach gelezen), maar vind net als hij ook deze tekst van jou de absolute winnaar.
Alice. Dank je wel. Het is een beetje vreemd omdat het om mijn eigen verhaaltjes gaat, maar ik deel jullie mening.