‘Ziezo,’ zegt de heer Vreeswijk tegen zichzelf – tegen wie anders? Het eetgerei ligt weer keurig afgewassen en gedroogd in het buffet. Met de hand, uiteraard. Een vaatwasser, voor een man alleen? Onzin. En het oude boerenbont servies van moeder vertrouwt hij niet toe aan zo’n modern apparaat.
Piept de oude fauteuil nu zo of is het zijn lijf weer? En waar dan? Soms lijkt het van links naar rechts te zweven. Pijn is weliswaar pijn, maar duidelijkheid verzacht. Volgende week moet hij toch naar de stembus lopen. Zijn nicht Alida machtigen? Nou, dan kan hij zijn stem beter gelijk in een groenrode kliko gooien.
Komt de pijn nu van links of van rechts, of uit het midden? Moeilijk te peilen.
« Tijdsbestek
’s Lands wijs, ’s lands eer »
« Tijdsbestek ’s Lands wijs, ’s lands eer »
Cultuur, Fictie, Mensen, Politiek
De heer Vreeswijk – moeilijk te peilen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
12 reacties
Reageren
« Tijdsbestek ’s Lands wijs, ’s lands eer »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Linksom of rechtsom, een zeurende pijn is niet vreemd bij opkomende ouderdom. Keuzes dienen gemaakt te worden. De ingevulde stemwijzer brengt niet alleen een verrassende uitslag maar ook twijfel. Het vertrek van Marc betekent een nieuw elan, ik blijf bij mijn voorspelling. We gaan het zien.
Vreeswijk maakt gebruik van zijn stemrecht, iets wat jongere generaties niet helemaal doorhebben, waarom, wat, waarvoor? Betere voorlichting, maatschappijleer op school, keukentafelgesprekken, het draagt allemaal bij.
Luc, nieuw elan zegt mij niet veel. Net zoals dat nieuwe leiderschap van Kaag, niets van terechtgekomen. Stemmen, zonder stemwijzer, en afwachten. Meer kan ik niet doen.
Maar er zal niet veel ten goede veranderen, ben ik bang.
Kiespijn.
Als het maar in de stem-kliko belandt en niet de vuilnis-kliko.
Ik heb Stemwijzer, Kieskompas en nog 1 gedaan. En ik kijk tv. Ik heb de hele week het lied van De Snollebollekes in mijn hoofd.
Luc, ik ben benieuwd naar jouw voorspelling.
Ik ben het met je eens dat de voorlichting bij jongeren beter moet.
Mark was zelf docent maatschappijleer, dat heet nu burgerrecht. In mijn herinnering konden die docenten niet goed orde houden. Zelfs ik deed toen voor 1 keer mee met spijbelen.
Hebben jullie het besluit van Gerrrit Hiemstrra vernomen? Hij geeft zijn stem dus weg aan zijn dochter, omdat hij haar toekomst belangrijker vindt. Dat lijkt me toch ook niet de bedoeling.
Zo, 120 woorden.
Snel een afspraak bij de tandarts maken, heer Vreeswijk. Dan kunt u woensdag uw tanden flink in het stem-proces zetten. Ik zweef met hem mee, gelukkig zonder pijn.
Alice. Haha! Zweef ze.
Gefeliciteerd Han! Of de wandeling woensdag naar de stembus is of naar de tandarts, ik hoop dat nicht Alida de heer vergezelt.
Han, hartelijk gefeliciteerd. Als ik het goed begrijp, vertrouwt de heer Vreeswijk zijn nicht Alida dus niet. Zoals de waard is, vertrouwt hij zijn gasten, zegt men dan.
Zelf stem ik al enige jaren namens een buurman die een lichamelijke beperking heeft en zijn partij is de mijne niet, maar geen haar op m’n hoofd die eraan denkt hem te bedonderen. Als hij zou stemmen op een partij waar ik principiële moeite mee heb, zou ik zeggen: ‘Zoek liever iemand anders.’
@Lousjekoesje, maatschappijleer op school tegenwoordig heet geen burgerrecht maar burgerschap. Het gaat immers niet over rechten, maar over hoe we ons tot elkaar verhouden.
Ewald. Dank je wel. Uiteraard is het een kwestie van vertrouwen.
Ewald, je hebt gelijk.
Alice, hartelijk dank!
Han, hartelijk gefeliciteerd. Ik had wat vertraging…Portugal 😉
Luc, dank je wel! Dat is niet verkeerd, Portugal. Goede vakantie gehad?