DINGDONG
“Goedemiddag, bestekinspectie. Mag ik uw eetgerei even zien?”
(opent kastlade) “Dit zijn de vorken.”
“Ah, allen in verschillende laden? Het wordt aangeraden, maar het is geen verplichting. NOG geen verplichting, denk ik.”
“Bij ons geen gevaar op accidentele vermenging.”
“Dat zal de Raad graag lezen.”
“Kan u er misschien ook bij stipuleren dat wij daar ook rekening mee houden bij onze gerechtenkeuze.”
“Hoe bedoelt u?”
“We bereiden ze zó dat ze ofwel met enkel een vork ofwel met enkel een lepel gegeten kunnen worden. Messen worden hier slechts gebruikt om voedsel te snijden. En bij het ontbijt natuurlijk, om toast te smeren. Ontbijt vinden we zo ontzettend gezellig.”
“U gebruikt toch geen lepeltje bij de jam, mag ik hopen?”
« Restaurant met de gouden bogen
De heer Vreeswijk – moeilijk te peilen »
« Restaurant met de gouden bogen De heer Vreeswijk – moeilijk te peilen »
Communicatie, Maatschappij, Politiek
Tijdsbestek
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Herve Suys of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Restaurant met de gouden bogen De heer Vreeswijk – moeilijk te peilen »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Leuk gedaan.
Ik hoop dat dit fictie is maar je weet het niet. Tegenwoordig moet zo’n beetje alles geïnspecteerd en dubbel geïnspecteerd worden.
Wat zullen ze over mijn besteklades zeggen? Wacht, dat kan misschien in 120w.
Lichtjes dystopisch, niet?
Best wel, he?
Ai, nog meer inspectiedrift. Mét checklist neem ik aan.
Als de toast bij het ontbijt in de jam wordt gedipt, er soep bij de lunch en doperwten bij het diner worden geserveerd, is al het eetgerei na een dag weer in alle volledigheid aan de vaatwasser toe. Dat zal de inspecteur doen spinnen van tevredenheid