‘Opa?’
‘Ja Tijl.’
‘Ik ben een boek aan het lezen, maar ik snap iets niet.’
‘Vertel.’
‘Nou, dit verhaal gaat over olifanten die muisstil zijn.’
‘O, leuk.’
‘Hoe kunnen die grote beesten nou zo stil zijn als die hele kleine diertjes?’
‘Ik denk dat het een grapje is van de schrijver.’
‘Een grap die ik niet snap.’
‘Je rijmt aardig.’
‘Dat is toevallig oop. Maar wat is dan de grap?’
‘Nou, wat je al zelf hebt opgemerkt: zulke grote dieren vergelijken met juist hele kleine beestjes.’
‘Dus iets wat eigenlijk niet kan toch laten gebeuren?’
‘Ja, die tegenstelling, je ziet als het ware die olifanten op hun tenen lopen.’
‘Ik zie het ook oop, wat grappig.’
‘Dat doet lezen knul.’
« Jolanda
Grijze muis »
« Jolanda Grijze muis »
Familie
Theo, Tijl en lezen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Willem Olierook of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Jolanda Grijze muis »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Inderdaad, dat is wat lezen met ons doet. Ik zie Theo en Tijl voor me en ook de olifant die muisstil is.
Leuk stuk Willem, ik zou boek en verhaal echter omdraaien als ik al iets zou willen veranderen. Grt.
Leuk geschreven en zeker grappig
Levja, Luc en Lisa, dank voor jullie mooie reacties.