De stortbui spoelde het bloed meanderend door de loopgraven. Die benaming was overigens niet in overeenstemming met de werkelijkheid. De weinige mannen die nog in leven waren, kropen kreunend door de grijze blubber. Hun handen maakten een slurpend geluid bij het verplaatsen dat steeds moeizamer ging.
Bij het passeren van maten die stuiptrekkend om hun moeder of Maria riepen, slikten ze de brok in hun keel door, de blik afgewend van uitpuilende darmen en rondgestrooide hersenen.
De regen kon hen niet deren, het besef nog steeds in leven te zijn deed hen alles weerstaan. Het denken was gereduceerd tot die ene mantra: ‘ik wil niet dood’.
Soms stond er iemand op, klom uit de kazemat en liep huilend richting vijand.
« Hoop aarde
Dansen in de regen »
« Hoop aarde Dansen in de regen »
Fictie
Waanzin
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Willem Olierook of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
10 reacties
Reageren
« Hoop aarde Dansen in de regen »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
De Eerste Wereldoorlog. Mijn eerste associatie. Mooi stukje, Willem.
Jammer dat daar een themawoord voor nodig is. Had ook zomaar geschreven kunnen worden. Was nog mooier geweest.
@Willem: wat prachtig beschreven! Het is alsof je er als lezer zelf bij bent. Dit nooit meer, dus.
Ja, mooi stuk Willem.
Dank jullie wel Ewald, Lisette en Luc.
@Ewald, was ook geen themawoord voor nodig, maar iets moet de aanleiding zijn tot.
Dat ben ik juist niet met je eens, Willem. Een mooi stukje heeft geen aanleiding nodig. Ook minder mooie stukjes niet. Als schrijven je passie is, valt er altijd wat te schrijven. Vandaar dat ik er van tijd tot tijd bewust voor kies om níet aan het themawoord mee te doen.
In theorie heb je gelijk Ewald, maar bij mij werkt het vaak beter met een themawoord.
Willem. Ik begrijp je genoemde tegenstrijdigheid niet, waarom stortbui niet de juiste benaming zou zijn.
‘ik wil niet dood’. – ‘Ik wil niet dood’.
uitpuilende darmen en rondgestrooide hersenen. Ik vind het een beet té. Wat minder had het stukje beter gemaakt.
@Han, ik heb geen tegenstrijdigheid benoemd en helaas, ja, in oorlog is alles té.
Willem, met de tweede zin benoem je een tegenstrijdigheid t.o.v. de eerste. In oorlog is alles zeker té. Ik heb het over de omschrijving, maar dat is persoonlijk.
Voor alle duidelijkheid: een goed stukje.